Adhyaya 10

Verse 1

शेष उवाच । इत्थं संशृण्वतो धर्मान्वसंतः समुपस्थितः । यत्र यज्ञ क्रियादीनां प्रारंभः सुमहात्मनाम्

ရှေသက မိန့်ကြားသည်– “ဤသို့ တရားသင်ခန်းစာများကို နားထောင်နေစဉ် နွေဦးရာသီ ရောက်လာ၏။ ထိုကာလ၌ မဟာတ္မာတို့သည် ယဇ్ఞနှင့် အခြား သန့်ရှင်းသော ကိရိယာများကို စတင်ကြသည်။”

Verse 2

दृष्ट्वा तं समयं धीमान्वसिष्ठः कलशोद्भवः । रामचंद्रं महाराजं प्रत्युवाच यथोचितम्

ထိုအချိန်သည် သင့်လျော်ကြောင်း မြင်သဖြင့် ရေခွက် (ကလသ) မှ မွေးဖွားသော ပညာရှိ ဝသိဋ္ဌက မဟာရာဇာ ရာမချန္ဒြအား အခါအလျော်ညီသည့် စကားဖြင့် မိန့်ကြား하였다။

Verse 3

वसिष्ठ उवाच । रामचंद्र महाबाहो समयः पर्यभूत्तव । हयो यत्र प्रमुच्येत यज्ञार्थं परिपूजितः

ဝသိဋ္ဌက မိန့်တော်မူသည်– “အို ရာမချန္ဒြာ မဟာဗာဟု၊ သင်၏ သတ်မှတ်ကာလ ရောက်လာပြီ။ ယဇ్ఞအတွက် သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုထားသော မြင်းကို သတ်မှတ်ရာနေရာ၌ လွှတ်ရမည်”။

Verse 4

सामग्री क्रियतां तत्र आहूयंतां द्विजोत्तमाः । करोतु पूजां भगवान्ब्राह्मणानां यथोचिताम्

“အဲဒီနေရာမှာ ယဇ్ఞဆိုင်ရာ ပစ္စည်းအစုံကို ပြင်ဆင်စေပြီး၊ အမြင့်မြတ်သော ဒွိဇာများကို ဖိတ်ခေါ်စေပါ။ အရှင်မြတ်သည် ဗြာဟ္မဏများကို သင့်လျော်သကဲ့သို့ ပူဇော်ကန်တော့စေပါ”။

Verse 5

दीनांधकृपणानां च दानं स्वांते समुत्थितम् । ददातु विधिवत्तेषां प्रतिपूज्याधिमान्य च

ဆင်းရဲသူ၊ မျက်မမြင်သူနှင့် အကူအညီလိုအပ်သူတို့အား ကိုယ်နှလုံးထဲက ကရုဏာမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဒါနကို ပေးလှူစေပါ။ ထို့ပြင် နည်းလမ်းတကျ ပေးလှူ၍ သူတို့ကို သင့်လျော်သကဲ့သို့ ဂုဏ်ပြုလေးစားကာ မြင့်မြတ်စွာ ချီးမြှောက်စေပါ။

Verse 6

भवान्कनकसत्पत्न्या दीक्षितोऽत्र व्रतं चर । भूमिशायी ब्रह्मचारी वसुभोगविवर्जितः

သင်သည် သီလရှင်မယား ကနကာ၏ လက်မှ ဒီက္ခာခံယူပြီး ဤဝရတကို ကျင့်ဆောင်ပါ—မြေပြင်ပေါ်တွင် အိပ်စက်၍ ဗြဟ္မစရိယကို ထိန်းသိမ်းကာ ငွေကြေးနှင့် သက်သာချမ်းသာမှုတို့၏ အပျော်အပါးကို စွန့်လွှတ်ပါ။

Verse 7

मृगशृंगधरः कट्यां मेखलाजिनदंडभृत् । करोतु यज्ञसंभारं सर्वद्रव्यसमन्वितम्

မြင်းမုဆိုးတံ (မೃဂသೃင်္ဂ) ကို ကိုင်ဆောင်သူသည်—ခါးတွင် မေခလာကို ချည်ကပ်၍ ဒဏ္ဍာနှင့် အဇိန (သမင်အရေ) ကို ဆောင်ထားကာ—လိုအပ်သော ပစ္စည်းအားလုံးပါဝင်သည့် ယဇ్ఞဆိုင်ရာ အစုံအလင်ကို ပြင်ဆင်စေပါ။

Verse 8

इति श्रुत्वा महद्वाक्यं वसिष्ठस्य यथार्थकम् । उवाच लक्ष्मणं धीमान्नानार्थपरिबृंहितम्

ဤသို့ ဝသိဋ္ဌ၏ အမှန်တရားနှင့် ကိုက်ညီသော မဟာဝစနကို ကြားနာပြီးနောက် ပညာရှိသည် လက္ခမဏအား အနက်အဓိပ္ပါယ် များစွာဖြင့် ပြည့်ဝသော စကားကို ဆို하였다။

Verse 9

श्रीराम उवाच । शृणु लक्ष्मण मद्वाक्यं श्रुत्वा तत्कुरु सत्वरम् । हयमानय यत्नेन वाजिमेधक्रियोचितम्

သီရိရာမက မိန့်တော်မူသည်— “လက္ခမဏာ၊ ငါ၏စကားကို နားထောင်လော့; ကြားပြီးလျှင် ချက်ချင်း ဆောင်ရွက်လော့။ အရှွမေဓ ယဇ်ပူဇော်ပွဲနှင့် သင့်တော်သော မြင်းကို ကြိုးစား၍ ယူလာလော့။”

Verse 10

इति श्रीपद्मपुराणे पातालखंडे शेषवात्स्यायनसंवादे रामाश्वमेधे । शत्रुघ्नशिक्षाकथनंनाम दशमोऽध्यायः

ဤသို့ သန့်ရှင်းမြတ်သော သီရိပဒ္မပုရာဏ၌ ပာတာလခဏ္ဍတွင်၊ ရှေသနှင့် ဝါတ္စျာယနတို့၏ ဆွေးနွေးပွဲအတွင်း၊ ရာမ၏ အရှွမေဓ အပိုင်း၌ “ရှတ်ရုဃ္နအား သင်ကြားပေးခြင်း၏ ကഥာ” ဟူသော ဒသမ အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 11

लक्ष्मण उवाच । वीराकर्णय मे वचः सुमधुरं श्रुत्वा त्वरातः पुनः । कार्यं तत्क्षितिपालमौलिमुकुटैर्घृष्टांघ्रि रामाज्ञया । सेनां कालबलप्रभंजनबलप्रोद्यत्समर्थांगिनीं । सज्जां सद्रथहस्तिपत्तिसुहयारोहैर्विधे ह्यन्विताम्

လက္ခမဏက ဆိုသည်— “သူရဲကောင်းရေ၊ ငါ၏ ချိုမြိန်သော စကားကို နားထောင်လော့; ကြားပြီးလျှင် ထပ်မံ၍ ချက်ချင်း ဆောင်ရွက်လော့။ ရာမ၏ အမိန့်တော်အရ—ဘုရင်တို့၏ မကူဋများသည် ဂါရဝပြု၍ ထိုသခင်၏ ခြေတော်၌ ထိခိုက်ပွတ်တိုက်ကြသကဲ့သို့—ကာလ၏ အင်အားနှင့် မုန်တိုင်းလေ၏ အရှိန်ကဲ့သို့ ထကြွပြင်းထန်၍ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ စွမ်းရည်ပြည့်ဝသော စစ်တပ်ကို ပြင်ဆင်လော့။ ကောင်းမွန်သော ရထားများ၊ ဆင်တပ်၊ ခြေလျင်တပ်နှင့် ထူးချွန်သော မြင်းစီးတပ်တို့ဖြင့် သင့်တော်သလို စနစ်တကျ တပ်ဆင်ထားစေ။”

Verse 12

सज्जीयतां वायुजवास्तुरंगास्तरंगमाला ललितांघ्रिपाताः । सदश्वचारैर्बहुशस्त्रधारिभिः संरोहिता वैरिबलप्रहारिभिः

လေကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော မြင်းများကို ပြင်ဆင်စေရာ၊ ခြေခွာသံသည် လှိုင်းတန်းပန်းကုံးကဲ့သို့ လှပစေ၏။ လက်နက်မျိုးစုံ ကိုင်ဆောင်သော ကျွမ်းကျင်မြင်းစီးများက စီးနင်း၍ ရန်သူတပ်ကို ထိုးနှက်ရန် အသင့်ရှိစေ။

Verse 13

संलक्ष्यतां हस्तिनः पर्वताभा आधोरणैः प्रासकुंताग्रहस्तैः । शूरैः सास्त्रैर्भूरिदानोपहाराः क्षीबाणस्ते सर्वशस्त्रास्त्रपूर्णाः

တောင်တန်းသဖွယ် ကြီးမားသော ဆင်တို့ကို ကြည့်ရှုလော့—အင်ကူရှ်ကို ကိုင်ဆောင်၍ လက်တွင် လှံနှင့် ကုန္တကို ဆုပ်ကိုင်ထားကြ၏။ သတ္တဝါသတ္တရာ အာယုဓများဖြင့် စစ်သူရဲကောင်းတို့က ဝန်းရံကာ၊ ဒါနနှင့် ပူဇော်သကာများစွာကို သယ်ဆောင်၍၊ မတ်တဖြစ်ကာ အမျိုးမျိုးသော လက်နက်နှင့် ပစ်လက်နက်တို့ဖြင့် ပြည့်စုံကြ၏။

Verse 14

विततबहुसमृद्धिभ्राजमाना रथा मे पवनजवनवेगैर्वाजिभिर्युज्यमानाः । विविधरिपुविनाशस्मारकैरायुधास्त्रैर्भृतवलभिविभागानीयतां सूतवृंदैः

ကျွန်ုပ်၏ ရထားများကို—ကျယ်ပြန့်၍ အလွန်စည်းစိမ်ပြည့်ဝသော တောက်ပမှုဖြင့် လင်းလက်ကာ၊ လေကဲ့သို့ မြန်သော မြင်းများဖြင့် ယုတ်ထားပြီး—ရန်သူများစွာ ပျက်စီးခြင်းကို သတိပေးသည့် အာယုဓနှင့် ပစ်အာယုဓများဖြင့် စုံလင်ကာ၊ ရိက္ခာနှင့် ပစ္စည်းများကို သင့်တော်စွာ ခွဲဝေပြင်ဆင်ထားသဖြင့်—စူတအစုအဝေးက ဤနေရာသို့ ယူဆောင်လာစေ။

Verse 15

पत्तयः शतशो मह्यमायांत्वस्त्राग्न्यपाणयः । हयमेधार्हवाहस्य रक्षणे विततोद्यमाः

“ခြေလျင်စစ်သည် ရာချီတို့က ကျွန်ုပ်ကို ကူညီရန် ရောက်လာကြပြီး လက်တွင် လက်နက်နှင့် မီးကို ကိုင်ထားကြ၏။ အရှွမေဓ ယဇ్ఞအတွက် သင့်တော်သော မြင်းကို ကာကွယ်ရာတွင် အပြည့်အဝ ကြိုးပမ်းအားထုတ်ကြ၏။”

Verse 16

इत्याकर्ण्य वचस्तस्य लक्ष्मणस्य महात्मनः । सेनानी कालजिन्नामा कारयामास सज्जताम्

မဟာသတ္တိရှိသော လက္ခမဏ၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက်၊ ကာလဂျင်ဟု အမည်ရသော စစ်တပ်ခေါင်းဆောင်က တပ်ဖွဲ့အား အဆင်သင့်ပြင်ဆင်ရန် အမိန့်ပေး하였다။

Verse 17

दशध्रुवकमंडितो लघुसुरोमशोभान्वितो विविक्तगलशुक्तिभृद्विततकंठको शेमणिः मुखे विशदकांतिधृत्त्वसितकांतिभृत्कर्णयोर्व्यराजत तदाह यो धृतकराग्ररश्मिच्छटः

တည်ငြိမ်ခိုင်မာသော အလှဆင်ပစ္စည်း ဆယ်ပါးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၍ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ရောမအလှဖြင့် လှပကာ၊ လည်ချောင်း၌ ထင်ရှားသော ပုလဲတစ်လုံးကို ဆောင်ပြီး လည်ပင်းရှည်လျားသဖြင့် ထိုတောက်ပသော မဏိသည် လင်းလက်ထွန်းတောက်လာ၏။ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြည်လင်သော ကాంతိ ပျံ့နှံ့၍ နားတွင် အမဲရောင်တောက်ပြောင်သော နားကပ်များ ရွှန်းလက်ကြ၏; ထို့နောက် သူက ပြောဆိုရာတွင် လက်ချောင်းထိပ်များမှ ရောင်ခြည်တန်းများ ပျံ့ထွက်နေ၏။

Verse 18

कलासंशोभितमुखः स्फुरद्रत्नविशोभितः । मुक्ताफलानां मालाभिः शोभितो निर्ययौ हयः

မျက်နှာတော်ကို အနုပညာအလှဆင်ဖြင့် တင့်တယ်စေ၍ ရတနာတောက်ပမှုဖြင့် လင်းလက်ကာ ပုလဲပန်းကုံးများဖြင့်လည်း အလှတင်ထားသော မြင်းသည် ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 19

श्वेतातपत्ररचितः सितचामरशोभितः । बहुशोभापरीतांगो निर्ययौ हयराट्ततः

ထို့နောက် မြင်းတို့၏ အရှင်မြတ်သည် ထွက်ခွာလာ၏—အဖြူရောင် ထီးတော်ဖြင့် စီမံထားပြီး အဖြူရောင် ချာမရ (ယက်အမြီးပန်ကာ) များဖြင့် တင့်တယ်စေကာ ကိုယ်တော်တစ်လျှောက် အလှအပအောင်မြင်မှုများဖြင့် ဝန်းရံလျက်ရှိ၏။

Verse 20

अग्रतो मध्यतश्चैके पृष्ठतः सैनिकास्तथा । देवा हरिं यथापूर्वं सेवंते सेवनोचितम्

စစ်သည်အချို့သည် ရှေ့ဘက်၌၊ အချို့သည် အလယ်၌၊ အချို့သည် နောက်ဘက်၌ ရပ်နေကြ၏။ ထို့ပြင် ဒေဝတားတို့သည် ယခင်ကဲ့သို့ပင် ဟရီကို သင့်လျော်သော ဝတ်ပြုစေဝါနည်းဖြင့် ဆက်လက်စေဝါပြုကြ၏။

Verse 21

अथ सैन्यं समाहूय सर्वमाज्ञापयत्तदा । हस्त्यश्वरथपादातवृन्दैः सुबहुसंकुलम्

ထို့နောက် စစ်တပ်အားလုံးကို ခေါ်စုစည်းကာ ထိုအချိန်၌ အမိန့်တော်များကို ထုတ်ပြန်၏—ဆင်တပ်၊ မြင်းတပ်၊ ရထားတပ်နှင့် ခြေလျင်တပ် အစုအဖွဲ့များစွာကြောင့် ထိုတပ်မဟာသည် အလွန်သိပ်သည်းစွာ ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 22

ततस्ततः समेतानां सैन्यानां श्रूयते ध्वनिः । ततो दुंदुभिनादोऽभूत्तस्मिन्पुरवरे तदा

ထို့နောက် အရပ်ရပ်မှ စုဝေးလာသော စစ်တပ်တို့၏ အသံမြည်ဟုန်ကို ကြားရ၏။ ထိုအချိန်၌ ထိုမြို့မြတ်၌ ဒုန္ဒုဘီ (စစ်ဒရမ်) များ၏ ဂంభီရနာဒ သံတော်မြည် ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 23

तन्निनादेन शूराणां प्रियेण महता तदा । कंपंति गिरिशृंगाणि प्रासादा विचलंति च

ထိုအခါ သူရဲကောင်းတို့၏ ကြီးမား၍ ချစ်မြတ်နိုးဖွယ် ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် တောင်ထိပ်များ တုန်လှုပ်ကာ နန်းတော်များပါ လှုပ်ယမ်းလာ하였다။

Verse 24

हेषारवो महानासीद्वाजिनां मुह्यतां नृप । रथांगघातसंघुष्टा धरा संचलतीव सा

အို မင်းကြီး၊ မြင်းတို့ မူးဝေစိတ်လှုပ်ရှားသွားသောအခါ ကြီးမားသော ဟိန်းဟောက်သံ ပေါ်ထွက်လာ၍၊ ရထားဘီးများ တိုက်ခတ်သံကြောင့် မြေကြီးသည် တုန်လှုပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်하였다။

Verse 25

चलितैर्गजयूथैश्च पृथ्वी रुद्धा समंततः । रजस्तु प्रचलत्तत्र जनांतर्द्धानमादधात्

ဆင်အုပ်စုများ လှုပ်ရှားသွားလာသဖြင့် မြေပြင်သည် အရပ်လေးမျက်နှာမှ ပိတ်ဆို့သကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၍၊ ထိုနေရာ၌ ထလာသော ဖုန်မှုန့်က လူတို့ကို မျက်စိမြင်မှ ပျောက်ကွယ်သကဲ့သို့ အဖုံးအကာ ဖြစ်စေ하였다။

Verse 26

निर्जगाम महासैन्यं छत्रैः संछाद्य भास्करम् । सेनान्याकालजिन्नाम्ना प्रेरितं जनसंकुलम्

မဟာစစ်တပ်ကြီး ထွက်ခွာလာ၍ ထီးတော်များက နေမင်းကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ‘အာကာလဇင်’ ဟု အမည်ရ စစ်သူကြီးက တိုက်တွန်း၍ လူအစုအဝေးနှင့် ပြည့်နှက်နေ하였다။

Verse 27

गर्जंतस्तलवीराग्र्याः कुर्वंतो रणसंभ्रमम् । रघुनाथस्य यागाय सज्जास्ते प्रययुर्मुदा

ထိုထက်မြက်သော သူရဲကောင်းများသည် ဟိန်းဟောက်ကြွေးကြော်ကာ စစ်ပွဲ၏ အလှုပ်အရှားကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ ရဃုနာထ (သီရိရာမ) ၏ ယဇ္ဉအတွက် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ကာ ဝမ်းမြောက်စွာ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 28

मृगमदमयमंगेष्वंगरागं दधानाः कुसुमविमलमालाशोभितस्वोत्तमांगाः । मुकुटकटकभूषाभूषितांगाः समस्ताः प्रययुरवनिनाथप्रेरितास्तेऽपि सर्वे

ကိုယ်အင်္ဂါများပေါ်တွင် မုစ်ခ်(မೃဂမဒ) အနံ့သာလိမ်းကာ၊ သန့်ရှင်းသော ပန်းမော်လီများဖြင့် မြတ်သော ဦးခေါင်းကို အလှဆင်၍၊ မကူဋ်၊ လက်ကောက်နှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် ကိုယ်တစ်လုံးလုံး တန်ဆာဆင်ကာ—မြေသခင် မင်းကြီး၏ အမိန့်နှိုးဆော်မှုကြောင့် သူတို့အားလုံး ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 29

इत्येवं ते महाराजं ययुः सेनाचरा वराः । धनुर्धराः पाशधराः खड्गधाराः स्फुटक्रमाः

ဤသို့ပင် ထိုအထူးကောင်းမွန်သော စစ်သည်များသည် မဟာရာဇာထံသို့ ချီတက်သွားကြသည်။ တချို့သည် မြားလက်နက်ကိုင်၊ တချို့သည် ကြိုးဖမ်း(ပာရှ) ကိုင်၊ တချို့သည် ဓားကိုင်—ခြေလှမ်းများ ပြတ်သားစနစ်တကျဖြင့် ချီတက်ကြ၏။

Verse 30

एवं शनैःशनैः प्राप्तो मंडपं यागचिह्नितम् । हयः खुरक्षततलां भूमिं कुर्वन्नभः प्लवन्

ဤသို့ တဖြည်းဖြည်းဖြင့် မြင်းသည် ယဇ్ఞအမှတ်အသားရှိသော မဏ္ဍပ်သို့ ရောက်လာ၏။ ခြေခွာထိုးခတ်သဖြင့် မြေပြင်ကို ထိခိုက်နာကျင်စေသော်လည်း ကောင်းကင်၌ လွင့်မျောသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။

Verse 31

रामो दृष्ट्वा हरिं प्राप्तं बहुसंतुष्टमानसः । वसिष्ठं प्रेरयामास क्रियाकर्तव्यतां प्रति

ဟရီကို ရရှိပြီဟု မြင်သောအခါ ရာမ၏ စိတ်သည် အလွန်ပီတိဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဆောင်ရွက်ရမည့် သင့်လျော်သော ကရမကိစ္စများအတွက် ဝသိဋ္ဌကို နှိုးဆော်တော်မူ၏။

Verse 32

वसिष्ठो राममाहूय स्वर्णपत्नीसमन्वितम् । प्रयोगं कारयामास ब्रह्महत्यापनोदनम्

ဝသိဋ္ဌသည် ရာမကို ခေါ်ယူ၍ ရွှေရောင်တင့်တယ်သော မဟာမိဖုရားနှင့်အတူ၊ ဗြဟ္မဟတ္တယာ—ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း၏ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားရန် ပူဇော်ပွဲဆိုင်ရာ ပရယောဂ(ပဋိပက္ခ) ကရမကို ဆောင်ရွက်စေ၏။

Verse 33

ब्रह्मचर्यव्रतधरो मृगशृंगपरिग्रहः । तत्कर्म कारयामास रामः परपुरंजयः

ဗြဟ္မစရိယ ဝရတကို ထိန်းသိမ်းကာ သမင်ချိုကို သင်္ကေတအဖြစ် ကိုင်ဆောင်၍ ရန်သူမြို့များကို အောင်နိုင်သော ရာမသည် ထိုပူဇော်ကర్మကို ဆောင်ရွက်စေ하였다။

Verse 34

प्रारेभे यागकर्मार्थं कुंडं मण्डपसंमितम् । तत्राचार्योभवद्धीमान्वेदशास्त्रविचारवित्

ယဇ္ဉကర్మအတွက် မဏ္ဍပအရွယ်အစားနှင့် ကိုက်ညီသော ကုဏ္ဍ (မီးကန်) ကို ပြင်ဆင်ရန် စတင်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ဗေဒနှင့် သာස්တရကို ခွဲခြားသိမြင်တတ်သော ပညာရှိ အာစာရျာတစ်ပါး ရှိနေ하였다။

Verse 35

वसिष्ठो रघुनाथस्य कुलपूर्वगुरुर्मुनिः । ब्रह्मंस्तत्राचरद्ब्रह्मकर्मागस्त्यस्तपोनिधिः

ရဃုနာထ၏ မျိုးရိုးအရင်ဂုရု မုနိ ဝသိဋ္ဌသည် ထိုနေရာတွင် ဗြဟ္မကర్మ အခမ်းအနားများကို ဆောင်ရွက်하였다။ ထို့ပြင် တပဿ၏ خزانہ ဖြစ်သော အဂஸ္တျာလည်း သန့်ရှင်းသော တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်하였다။

Verse 36

वाल्मीकिर्मुनिरध्वर्युर्मुनिः कण्वस्तु द्वारपः । अष्टौ द्वाराणि तत्रासन्सतोरण शुभानि वै

ထိုနေရာတွင် မုနိ ဝါလ္မီကိသည် အဓ္ဝရျု (ယဇ္ဉကို ဆောင်ရွက်သော ပုရောဟိတ်) အဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့ပြီး မုနိ ကဏ္ဝသည် တံခါးစောင့် ဖြစ်하였다။ ထိုအရပ်၌ မင်္ဂလာ တိုရဏာများဖြင့် အလှဆင်ထားသော တံခါးရှစ်ပေါက် ရှိ하였다။

Verse 37

द्वारि द्वारि द्वयं विप्र ब्राह्मणस्याधिमंत्रवित् । पूर्वद्वारि मुनिश्रेष्ठौ देवलासित संज्ञितौ

အို ဘြာဟ္မဏ! တံခါးတိုင်းတွင် ဘြာဟ္မဏတို့၏ အထက်မြတ် မန္တရများကို သိကျွမ်းသော အကူအညီပေးသူ နှစ်ဦးစီ ရှိ하였다။ အရှေ့တံခါးတွင် မုနိအထွဋ်အမြတ် ဒေဝလ နှင့် အသိတ ဟူသော အမည်ရှိသူတို့ ရပ်နေ하였다။

Verse 38

दक्षिणद्वारि भूमानौ कश्यपात्री तपोनिधी । पश्चिमद्वारि ऋषभौ जातूकर्ण्योऽथ जाजलिः

တောင်ဘက်တံခါးတွင် ဘူမာန၊ ကရှျပ၊ အာတြီ—တပဿ၏ ရတနာများ—တည်ရှိကြသည်။ အနောက်ဘက်တံခါးတွင် ရ္ဍသဘ၊ ဇာတူကဏ္ဏျ နှင့် ထို့နောက် ဇာဇလီ ရှိသည်။

Verse 39

उत्तरद्वारि तु मुनी द्वौ द्वितैकत तापसौ । एवं द्वारविधिं कृत्वा वसिष्ठः कलशोद्भवः

မြောက်ဘက်တံခါးတွင် မုနိနှစ်ပါး—ဒ္ဝိတ နှင့် ဧကတ—နှစ်ပါးစလုံး တပဿဝီ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့သို့ တံခါးစောင့်စည်းကမ်းကို စီမံပြီးနောက်၊ အိုးမှ မွေးဖွားသော ဝသိဋ္ဌ သည် ဆက်လက် ခရီးဆက်하였다။

Verse 40

हयवर्यस्य सत्पूजां कर्तुमारभत द्विज । सुवासिन्यः स्त्रियस्तत्र वासोलंकारभूषिताः

အို ဒွိဇ၊ ထို့နောက် သူသည် ဟယဝရျ အား ယထာဝိဓိ သန့်ရှင်းသော ပူဇာကို စတင်ပြုလုပ်하였다။ ထိုနေရာတွင် လင်ရှိသော မိန်းမများသည် အဝတ်အစားနှင့် အလင်္ကာများဖြင့် တင့်တယ်စွာ တက်ရောက်နေကြသည်။

Verse 41

हरिद्राक्षतगंधाद्यैः पूजयामासुरर्चितम् । नीराजनं ततः कृत्वा धूपयित्वागुरूक्षणैः

သူတို့သည် နနွင်း၊ မကွဲအက္ခတ (ဆန်)၊ အနံ့သာ စသည်တို့ဖြင့် အရိုအသေခံရသော ဒေဝတাকে ပူဇာပြုကြသည်။ ထို့နောက် နီရာဇန (အာရတီ) ပြုလုပ်ပြီး၊ အဂရု သစ်သားအမွှားမွှားဖြင့် မီးခိုးပူဇာ (ဓూప) ဆက်ကပ်ကြသည်။

Verse 42

वर्धापनं ततो वेश्याश्चक्रुस्ता वाडवाज्ञया । एवं संपूज्य विमले भाले चंदनचर्चिते

ထို့နောက် ဝာဍဝာ၏ အမိန့်အရ ဝေရှျာများသည် ဝဓ္ဓာပန (မင်္ဂလာအခမ်းအနား) ကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။ ထိုသို့ပင် နဖူးပေါ်တွင် စန္ဒနလိမ်းထားသော သန့်ရှင်းသည့် ဝိမလာ ကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇာပြုကြသည်။

Verse 43

कुंकुमादिकगंधाढ्ये सर्वशोभासमन्विते । बबंध भास्वरं पत्रं तप्तहाटकनिर्मितम्

ကုံကုံမ (ဇာဖရန်) နှင့် အခြားအနံ့သာများ၏ မွှေးရနံ့ဖြင့် ပြည့်ဝ၍ အလှအပအမျိုးမျိုးနှင့် ပြည့်စုံသဖြင့် မီးဖြင့်သန့်စင်ထားသော ရွှေစင်ဖြင့် ပြုလုပ်သည့် တောက်ပသော အလင်္ကာကို ချည်ပတ်ဝတ်ဆင်하였다။

Verse 44

तत्रालिखद्दाशरथेः प्रतापबलमूर्जितम् । सूर्यवंशध्वजो धन्वी धनुर्दीक्षा गुरुर्गुरुः

ထိုနေရာ၌ ဒဿရထ၏ သားတော် ရာမ၏ ထက်မြက်သော တန်ခိုးနှင့် အားအင်ပြည့်ဝသည့် ရဲရင့်မှုကို ရေးဆွဲဖော်ပြ하였다—နေဝంశ၏ အလံတော်၊ ဓနုကိုင်သူ ရဲဘော်၊ ဓနုဗిద்யာ၏ ဒိက္ခာကို ပေးသော အာచာရျ၊ ဆရာတို့၏ ဆရာတော်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 45

यं देवाः सासुराः सर्वे नमंति मणिमौलिभिः । तस्यात्मजो वीरबलदर्पहारी रघूद्वहः

မဏိမောက်တော်များကို ငုံ့ချ၍ ဒေဝတားတို့သည် အဆုရတို့နှင့်အတူ အားလုံးက နမස්ကာရပြုသော ထိုအရှင်၏ သားတော်မှာ ရဂူဒ္ဝဟ ဖြစ်၍ ရဲဘော်အင်အားမှ ပေါ်လာသော မာနကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်သည်။

Verse 46

रामचंद्रो महाभागः सर्वशूरशिरोमणिः । तन्माता कोसलनृपपत्नीगर्भसमुद्भवा

ရာမချန္ဒြာသည် မဟာဘဂ္ဂ ဖြစ်၍ ရဲဘော်အားလုံး၏ ရတနာမောက်တော် ဖြစ်သည်။ သူ၏ မိခင်သည် ကိုဆလနိုင်ငံ ဘုရင်၏ မဟေသီ၏ ဂರ್ಭမှ ပေါ်ထွန်းလာသူ ဖြစ်သည်။

Verse 47

तस्याः कुक्षिभवं रत्नं रामः शत्रुक्षयंकरः । करोति हयमेधं वै ब्राह्मणेन सुशिक्षितः

သူမ၏ ဂರ್ಭမှ ရတနာတော်ကဲ့သို့သော ရာမ—ရန်သူများကို ဖျက်ဆီးသူ—မွေးဖွားလာသည်။ ဘြာဟ္မဏတစ်ဦး၏ ကောင်းမွန်သော သင်ကြားမှုကို ရရှိပြီးနောက် အရှင်သည် အရှဝမေဓ ယဇ్ఞကို အမှန်တကယ် ဆောင်ရွက်သည်။

Verse 48

रावणाभिधविप्रेंद्र वधपापापनुत्तये । मोचितस्तेन वाहानां मुख्योऽसौ वाजिनां वरः

ရావဏ အမည်ရှိသော ဗြာဟ္မဏ အထွတ်အမြတ်ရှင်၊ သတ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော အပြစ်ကို ဖယ်ရှားရန်အတွက်၊ ယာဉ်များအနက် အဓိက၊ မြင်းများအနက် အမြတ်ဆုံးသော ထိုအရှဝမြင်းကို သူက လွတ်မြောက်စေ하였다။

Verse 49

महाबलपरीवार परिखाभिः सुरक्षितः । तद्रक्षकोऽस्ति तद्भ्राता शत्रुघ्नो लवणांतकः

ကာရံမြောင်းများဖြင့် ကာကွယ်ထားပြီး မဟာအင်အားတပ်များဖြင့် ဝိုင်းရံထားသည်။ ထိုအရာ၏ ကာကွယ်သူမှာ သူ၏ညီ—လဝဏကို သတ်သော လဝဏာန္တက ရှတ்ரုဃ္န ဖြစ်သည်။

Verse 50

हस्त्यश्वरथपादात सेनासंघसमन्वितः । यस्य राज्ञ इति श्रेष्ठो मानः स्यात्स्वबलोन्मदात्

ဆင်၊ မြင်း၊ ရထားစစ်နှင့် ခြေလျင်တပ်တို့ပါဝင်သော တပ်စုကြီးဖြင့် ထောက်ခံထားသော မင်းသည် မိမိတပ်အင်အား၏ မူးယစ်မှုကြောင့် “ငါသည် မင်း” ဟူသော အတွေးဖြင့် ‘အထက်မြတ်’ ဟူသော မာနကို ပေါက်ဖွားစေနိုင်သည်။

Verse 51

वयं धनुर्धराः शूराः श्रेष्ठा वयमिहोत्कटाः । ते गृह्णंतु बलाद्वाहं रत्नमालाविभूषितम्

“ကျွန်ုပ်တို့သည် မြားတံကိုင် သတ္တိရှင်များ၊ ဤနေရာတွင် အကောင်းဆုံးနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ရတနာပန်းကုံးဖြင့် အလှဆင်ထားသော ထိုယာဉ်ကို အင်အားဖြင့် ဖမ်းယူကြစေ” ဟုဆို၏။

Verse 52

मनोवेगं कामजवं सर्वगत्यधिभास्वरम् । ततो मोचयिता भ्राता शत्रुघ्नो लीलया हयम्

ထိုအရှဝမြင်းသည် စိတ်ကူးကဲ့သို့ လျင်မြန်၍ ဆန္ဒကဲ့သို့ ချက်ချင်းတုံ့ပြန်ကာ လှုပ်ရှားမှုအမျိုးမျိုးထက် ပိုမိုတောက်ပသည်။ ထို့နောက် ညီဖြစ်သူ ရှတ்ரုဃ္နက လွယ်ကူစွာ လီလာသဘောဖြင့် လွတ်မြောက်စေ하였다။

Verse 53

शरासनविनिर्मुक्त वत्सदंतैः शिखाशितैः

လေးမှ လွှတ်ထုတ်သော မြားတို့သည် နွားကလေး၏ သွားဖြင့် အဖျားတပ်ထား၍ ထိပ်ဖျားကို ထက်မြက်စွာ ချွန်ထားသည်။

Verse 54

इत्येवमादि विलिलेख महामुनींद्रः । श्रीरामचंद्र भुजवीर्यलसत्प्रतापम् । शोभानिधानमतिचंचलवायुवेगं । पातालभूतलविशेषगतिं मुमोच

ဤသို့ အမျိုးမျိုးသောနည်းလမ်းများဖြင့် မဟာမုနိအိန္ဒြာသည် သီရိရာမချန္ဒြ၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ရေးဖွဲ့တင်ပြ하였다—လက်မောင်းဗီရသတ္တိ၏ တေဇောဓာတ်တောက်ပ၍၊ အလှ၏ နိဿယ၊ မငြိမ်မသက်လေ၏ အရှိန်ကဲ့သို့ လျင်မြန်သောအရာကို ပာတာလာမြေပြင်ပေါ်တွင် ထူးခြားသောလမ်းကြောင်းအဖြစ် ထုတ်ဖော်ထား၏။

Verse 55

शत्रुघ्नमादिदेशाथ रामः शस्त्रभृतां वरः । याहि वाहस्य रक्षार्थं पृष्ठतः स्वैरगामिनः

ထို့နောက် လက်နက်ကိုင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ရာမသည် သတ္တရုဃ္နအား မိန့်ကြားသည်—“သွားလော့၊ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနေသော ယာဉ်ကို နောက်ဘက်မှ ကာကွယ်လော့။”

Verse 56

शत्रुघ्न गच्छ वाहस्य मार्गं भद्रं भवेत्तव । भवेतां शत्रुविजयौ रिपुकर्षण ते भुजौ

အို သတ္တရုဃ္န၊ သင်၏ စီးနင်းယာဉ်၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း သွားလော့; သင်၌ မင်္ဂလာကောင်း ဖြစ်ပါစေ။ အို ရန်သူနှိမ်နင်းသူ၊ သင်၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်သည် ရန်သူတို့အပေါ် အောင်မြင်၍ သူတို့ကို ရှုံးနိမ့်ခြင်းသို့ ဆွဲချနိုင်ပါစေ။

Verse 57

ये योद्धारः प्रतिरणगतास्ते त्वया वारणीया । वाहं रक्ष स्वकगुणगणैः संयुतः सन्महोर्व्याम् । सुप्तान्भ्रष्टान्विगतवसनान्भीतभीतांस्तु नम्रां । स्तान्मा हन्याः सुकृतकृतिनो येन शंसंति कर्म

စစ်မြေပြင်အလယ်သို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်လာသော စစ်သည်တို့ကို သင်က တားဆီးရမည်။ အို မဟာမြေပြင်ပေါ်ရှိ သာသနာတော်မြတ်သူ၊ သင်၏ ကိုယ်ပိုင်ဂုဏ်သတ္တိအစုအဝေးနှင့် ပြည့်စုံလျက် ငါ၏ စီးနင်းယာဉ်ကို ကာကွယ်လော့။ သို့ရာတွင် အိပ်နေသူ၊ လဲကျနေသူ၊ အဝတ်အစားကင်းသူ၊ ကြောက်ရွံ့၍ တုန်လှုပ်နေသူ၊ နှိမ့်ချသူတို့ကို မထိုးမခတ်နှင့်; သူတို့သည် ပုဏ္ဏကမ္မပြုသူများဖြစ်၍ သူတို့၏ ကမ္မကို ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 58

विरथा भयसंत्रस्ता ये वदंति वयं तव । ते त्वया न हि हंतव्याः शत्रुघ्न सुकृतैषिणा

ရထားပျက်ကွက်၍ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ “ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်၏အပိုင်” ဟုဆိုသူတို့ကို မသတ်ပါနှင့်၊ အို သတ္တရုဃ္နာ၊ သင်သည် ပုဏ္ဏ (ကုသိုလ်) နှင့် ဓမ္မကို ရှာဖွေသူဖြစ်၏။

Verse 59

यो हन्याद्विमदं मत्तं सुप्तं मग्नं भयातुरम् । तावकोऽहं ब्रुवाणं च स व्रजत्यधमां गतिम्

လက်နက်မဲ့ (သတိရှိ) သူ၊ မူးယစ်သူ၊ အိပ်နေသူ၊ ရေနစ်နေသူ၊ ကြောက်ရွံ့နာကျင်သူတို့ကို—ထို့ပြင် “ကျွန်ုပ်သည် သင်၏အပိုင်” ဟုဆို၍ အားကိုးခိုလှုံသူကိုပါ—သတ်သူသည် အနိမ့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ကျရောက်၏။

Verse 60

परस्वे चित्तवृत्तिं त्वं मा कृथाः पारदारिके । नीचे रतिं न कुर्वीथाः सर्वसद्गुणपूरितः

အခြားသူ၏ ဥစ္စာသို့ စိတ်ကို မလှည့်ပါနှင့်၊ အခြားသူ၏ ဇနီးသို့လည်း မလှည့်ပါနှင့်။ အနိမ့်ကျသော အကျင့်၌ မပျော်မွေ့ပါနှင့်; သဒ္ဂုဏ်အလုံးစုံဖြင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 61

वृद्धानां प्रेरणं पूर्वं मा कुर्वीथा रणं जय । पूज्यपूजातिक्रमं त्वं मा विधेहि दयान्वितः

အို ဇယ၊ အရင်ဆုံး အိုမင်းသူများကို စစ်ပွဲသို့ မလှုံ့ဆော်ပါနှင့်; မေတ္တာရှိသူအဖြစ်၊ ကန်တော့ထိုက်သူတို့၏ ဂုဏ်ပြုအခွင့်ကို ကျော်လွန်၍ မလွန်ကျူးပါနှင့်။

Verse 62

गां विप्रं च नमस्कुर्या वैष्णवं धर्मसंयुतम् । अभिवाद्य यतो गच्छेस्तत्र सिद्धिमवाप्नुयाः

နွားကိုလည်း၊ ဗြာဟ္မဏကိုလည်း၊ ဓမ္မနှင့် ပြည့်စုံသော ဝိုင်ရှ္ဏဝကိုလည်း နမസ്കာရ ပြုရမည်။ သူတို့ကို ဂါရဝဖြင့် အဘိဝါဒ ပြုပြီး ထိုမှ မည်သို့သွားသော်လည်း စိဒ္ဓိ (ဝိညာဉ်ရေး အောင်မြင်မှု) ကို ရရှိ၏။

Verse 63

विष्णुः सर्वेश्वरः साक्षी सर्वव्यापकदेहभृत् । ये तदीया महाबाहो तद्रूपा विचरंति हि

ဗိဿနုသည် အရာအားလုံး၏ အရှင်၊ သက်သေတော်၊ ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ကာယသည် စကြဝဠာတစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့နေသူ ဖြစ်၏။ အို မဟာဗာဟို၊ ကိုယ်တော်၏သူများသည် အမှန်တကယ် ကိုယ်တော်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ကာ လှည့်လည်ကြ၏။

Verse 64

ये स्मरंति महाविष्णुं सर्वभूतहृदि स्थितम् । ते मंतव्या महाविष्णु समरूपा रघूद्वह

အို ရဃုဝంశ၏ အမြတ်ဆုံးသူ၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ နှလုံးသား၌ တည်ရှိသော မဟာဗိဿနုကို သတိရသူတို့ကို မဟာဗိဿနုနှင့် တူညီသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူဟု မှတ်ယူရမည်။

Verse 65

यस्य स्वीयो न पारक्यो यस्य मित्रसमो रिपुः । ते वैष्णवाः क्षणादेव पापिनं पावयंति हि

‘ကိုယ်ပိုင်’ ‘သူတစ်ပါး’ ဟူ၍ မခွဲခြားဘဲ၊ ရန်သူကိုပါ မိတ်ဆွေတူတူ မြင်သော ဗိုင်ရှ္ဏဝတို့သည် ပာပရှိသူကိုပင် ခဏချင်း သန့်စင်ပေးနိုင်ကြ၏။

Verse 66

येषां प्रियं भागवतं येषां वै ब्राह्मणाः प्रियाः । वैकुंठात्प्रेषितास्तेऽत्र लोकपावनहेतवे

ဘဂဝတ (ဘဂဝန်အား ဘက္တိနှင့် ဘဂဝတသင်္ခန်း) ကို ချစ်မြတ်နိုးသူ၊ ဗြာဟ္မဏတို့ကိုလည်း အမှန်တကယ် ချစ်မြတ်နိုးသူတို့ကို လောကကို သန့်စင်စေရန် အကြောင်းဖြစ်စေဖို့ ဝိုင်ကుంఠမှ ဤလောကသို့ ပို့လွှတ်ထားသည်။

Verse 67

येषां वक्त्रे हरेर्नाम हृदि विष्णुः सनातनः । उदरे विष्णुनैवेद्यः स श्वपाकोऽपि वैष्णवः

နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် ဟရီ၏ နာမတော်ရှိ၍၊ နှလုံးသား၌ အနန္တကာလ ဗိဿနု တည်ရှိပြီး၊ ဝမ်းဗိုက်၌လည်း ဗိဿနုအား ဆက်ကပ်ထားသော နైవေဒျ (ပရသာဒ) သာရှိသူသည်—သူသည် ရှွပာက (အနိမ့်တန်း) ဖြစ်စေကာမူ အမှန်တကယ် ဗိုင်ရှ္ဏဝ ဖြစ်၏။

Verse 68

येषां वेदाः प्रियतमा न च संसारजं सुखम् । स्वधर्मनिरता ये च तान्नमस्कुर्विहान्वितान्

ဝေဒများကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုး၍ လောကီသံသရာမှ ပေါ်လာသော သာယာမှုများ၌ မပျော်မူးဘဲ၊ ကိုယ်ပိုင် သွဝဓမ္မ၌ တည်ကြည်နေသော—စည်းကမ်းရှိ၍ မပေါ့ဆသူတို့အား ငါ နမസ്കာရပြု၏။

Verse 69

शिवे विष्णौ न वा भेदो न च ब्रह्ममहेशयोः । तेषां पादरजः पूतं वहाम्यघविनाशनम्

သီဝနှင့် ဝိෂ္ဏုတို့အကြား ခွဲခြားမှုမရှိသကဲ့သို့၊ ဘြဟ္မာနှင့် မဟေရှတို့အကြားလည်း မရှိ။ အပြစ်ဖျက်စီးသော သန့်ရှင်းသည့် သူတို့၏ ခြေဖုန်ကို ငါ ဆောင်ယူထား၏။

Verse 70

गौरी गंगा महालक्ष्मीर्यस्य नास्ति पृथक्तया । ते मंतव्या नराः सर्वे स्वर्गलोकादिहागताः

ဂေါရီ၊ ဂင်္ဂါနှင့် မဟာလက္ခမီတို့ကို သီးခြားမမြင်သူများအားလုံးကို စွဝဂ္ဂလောကမှ ဤနေရာသို့ ရောက်လာသူများဟု သိမှတ်ရမည်။

Verse 71

शरणागतरक्षी च मानदानपरायणः । यथाशक्ति हरेः प्रीत्यै स ज्ञेयो वैष्णवोत्तमः

ခိုလှုံလာသူတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၍၊ အခြားသူတို့ကို ဂုဏ်ပြုကာ ဒါနပြုခြင်း၌ အားထုတ်ပြီး၊ ကိုယ်တတ်နိုင်သမျှ ဟရီ၏ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် လုပ်ဆောင်သူကို—အမြတ်ဆုံး ဝိုင်ෂ္ဏဝဟု သိမှတ်ရမည်။

Verse 72

यस्य नाम महापापराशिं दहति सत्वरम् । तदीय चरणद्वंद्वे भक्तिर्यस्य स वैष्णवः

မဟာအပြစ်များ၏ အစုအဝေးကြီးကို ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းစေသော သူ၏ နာမတော်ရှိ၏။ ထိုသခင်၏ ခြေတော်နှစ်ဖက်၌ ဘက္တိရှိသူသည် အမှန်တကယ် ဝိုင်ෂ္ဏဝ ဖြစ်၏။

Verse 73

इंद्रियाणि वशे येषां मनोऽपि हरिचिंतकम् । तान्नमस्कृत्य पूयात्सह्या जन्ममरणांतिकात्

အာရုံအင်္ဂါတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး စိတ်လည်း ဟရီကို သတိပြုဆင်ခြင်ရာ၌ နစ်မြုပ်နေသူတို့အား ဦးညွှတ်နမസ്കာရပြုလျှင်၊ သဟျာ (ဒေသ/မြစ်) သည် မွေးဖွားသေဆုံး ဝဋ္ဋအဆုံးတိုင်အောင် သန့်စင်သွား၏။

Verse 74

परस्त्रियं त्वं करवालवत्त्यजन्भवेर्यशोभूषणभूतिभूमिः । एवं ममादेशमथाचरंश्च लभेः परं धाम सुयोगमीड्यम्

သူတစ်ပါး၏ ဇနီးကို ဓားကဲ့သို့ အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု သိကာ စွန့်လွှတ်လော့; ထိုသို့ပြုလျှင် သင်သည် စည်းစိမ်ပြည့်ဝမှု၏ မြေပြင်နှင့် ကောင်းသတင်းကောင်းနာမည်၏ အလှဆင်ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ငါ၏ အမိန့်အတိုင်း ကျင့်သုံးလျှင် စည်းကမ်းရှိသော ယောဂီတို့ ချီးမွမ်းသည့် အမြင့်ဆုံး ဓာမကို ရရှိလိမ့်မည်။