Adhyaya 19

Verse 1

शौनक उवाच । अज्ञानात्प्राश्य विण्मूत्रं सुरां संस्पृश्य वा पुनः । यथा शुद्धिर्भवेत्तेषां कथयामि शृणु द्विज

ရှောနကက ပြောသည်– မသိမသာဖြင့် အညစ်အကြေး (ဝမ်း) သို့မဟုတ် ဆီးကို စားမိခြင်း၊ သို့မဟုတ် မူးယစ်ရည် (သုရာ) ကို ထိမိခြင်းတို့ ဖြစ်လျှင် ထိုသူတို့ မည်သို့ သန့်စင်နိုင်မည်နည်း။ ငါရှင်းပြမည်—အို ဒွိဇ၊ နားထောင်လော့။

Verse 2

प्राजापत्यद्वयं कुर्य्यात्तीर्थाभिगमनं मुने । वृषैकादशगोदानं सशिखं वपनं ततः

အို မုနိ၊ ပရာဇာပတျယ အကျင့်(ဝတ်) နှစ်မျိုးကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) သို့ ဘုရားဖူးသွားရမည်။ ထို့နောက် နွားထီးတစ်ကောင်နှင့် နွားမ ဆယ့်တစ်ကောင်ကို ဒါနပြု၍၊ ထို့ပြီးလျှင် ရှိခါ (ဆံတောင်) ကို ထားကာ ခေါင်းရိတ်ရမည်။

Verse 3

गत्वा चतुष्पथं सर्वं प्राजापत्यव्रतं तथा । गोद्वयं तु ततो दद्यात्पंचगव्यं पिबेत्ततः

လမ်းဆုံလေးဖက် (အရပ်အားလုံး) သို့ သွားရောက်ပြီးနောက် ပရာဇာပတျယ ဝတ်ကို ဆောင်ရမည်။ ထို့နောက် နွားနှစ်ကောင်ကို ဒါနပြုပြီး၊ ထို့ပြီးလျှင် ပဉ္စဂဝျ (pañcagavya) ကို သောက်ရမည်။

Verse 4

ब्राह्मणान्भोजयित्वा तु शुद्ध्यत्यत्र न संशयः । चांडालान्नं जलं चैव ज्ञानतोऽपि विपत्तिषु

ဘြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးလှူလျှင် ဤနေရာ၌ပင် သန့်စင်သွားသည်—သံသယမရှိ။ သို့သော် ကပ်ဘေးအခါတွင် သိသိသာသာဖြစ်စေကာမူ ချဏ္ဍာလ၏ အစာနှင့် ရေကို (လက်ခံရနိုင်သည်)။

Verse 5

यदि भुङ्क्ते नरः कश्चित्कृच्छ्रं चांद्रायणं चरेत् । सशिखं वपनं कृत्वा पंचगव्यं ततः पिबेत्

မည်သူမဆို တားမြစ်အစာကို စားမိလျှင် “ကೃစ္ဆရ” နှင့် “ချန္ဒြာယဏ” ပရాయရှ္စစ်ကို ကျင့်ရမည်။ ရှိခါ (ထိပ်ဆံ) ကိုထား၍ ခေါင်းရိတ်ပြီးနောက် “ပဉ္စဂဝျ” ကို သောက်ရမည်။

Verse 6

एकद्वित्रिचतुर्गावो देयाद्विप्रेष्वनुक्रमात् । वृषलान्नं सूतकान्नं अभोज्यान्नं जलं च वै

အစဉ်လိုက် ဘြာဟ္မဏတို့အား နွား ၁၊ ၂၊ ၃ သို့မဟုတ် ၄ ကောင်ကို ဒါနပြုရမည်။ ရှူဒြ၏အစာ၊ စူတက (မသန့်) နှင့်ဆိုင်သောအစာ၊ မစားသင့်သောအစာနှင့် ထိုသို့သောရေတောင်လည်း ရှောင်ရမည်။

Verse 7

शूद्रोच्छिष्टं यदा भुंक्ते ज्ञानतो वा विपत्तिषु । प्राजापत्यद्वयं कुर्याच्चांद्रायणत्रयं तथा

ရှူဒြ၏ အုစ္ဆိဋ္ဌ (ကျန်ရစ်သော/မသန့်) အစာကို သိလျက်ဖြစ်စေ အခက်အခဲကာလတွင်ဖြစ်စေ စားမိလျှင် “ပရာဇာပတျယ” ပရాయရှ္စစ် ၂ ကြိမ်နှင့် “ချန္ဒြာယဏ” ဝတ် ၃ ကြိမ်ကိုလည်း ကျင့်ရမည်။

Verse 8

गोद्वयं तु ततो दद्यात्पंचगव्यं पिबेद्द्विज । हुत्वा ह्यग्नौ बहून्विप्रान्भोज्यशुद्धो भवेद्ध्रुवम्

ထို့နောက် နွား ၂ ကောင် (တစ်စုံ) ကို ဒါနပြု၍ ဒွိဇသည် “ပဉ္စဂဝျ” ကို သောက်ရမည်။ မီးထဲသို့ ဟောမပူဇာ ဆက်ကပ်ပြီး ဘြာဟ္မဏများစွာကို ထမင်းကျွေးလျှင် မလွဲမသွေ သန့်စင်ကာ အစာစားရန် သင့်တော်လာသည်။

Verse 9

आखुनकुलमार्ज्जारैरन्नं चेद्भक्षितं द्विज । तिलदर्भोदकैः प्रोक्ष्य शुद्ध्यत्येव न संशयः

အို ဒွိဇ၊ ကြွက်၊ နကူလ (mongoose) သို့မဟုတ် ကြောင်တို့က အစာကို ကိုက်စားထားလျှင် နှမ်းနှင့် ဒရ္ဘ္ဟ မြက်ကို ရောထားသော ရေဖြင့် ပက်ဖျန်းလျှင် အမှန်တကယ် သန့်စင်သွားသည်—သံသယမရှိ။

Verse 10

पलांडुं लशुनं शिग्रुमलाबुं गृंजनं पलम् । भुंक्ते यो वै नरो ब्रह्मन्व्रतं चांद्रायणं चरेत्

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ ကြက်သွန်နီ၊ ကြက်သွန်ဖြူ၊ ရှိဂရု (မုရုံ)၊ လာဘူ (ဘူးသီး)၊ ဂြိဉ္ဇန (နံ့ပြင်းမုန့်မြစ်) သို့မဟုတ် ပလမ် ကို စားသုံးသူသည် ချန်ဒြာယဏ (Cāndrāyaṇa) ပြစ်လွှတ်ဝတ်ကို ကျင့်ရမည်။

Verse 11

मद्यमांसप्रियं शूद्रं नीचकर्म्मानुवर्त्तनैः । तं शूद्रं वर्जयेद्विप्र श्वपाकमिव दूरतः

အို ဝိပရ၊ အရက်နှင့် အသားကို နှစ်သက်ပြီး နိမ့်ကျသော အလုပ်အကိုင်များကို ဆက်လက်လိုက်နာနေသော ရှုဒ္ဒရကို သွပ်ပါက (ခွေးချက်သူ) ကဲ့သို့ အဝေးမှ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 12

द्विजसेवानुरक्ता ये मद्यमांसविवर्जिताः । दान स्वकर्म्मनिरतास्ते ज्ञेया वृषलोत्तमाः

ဒွိဇတို့ကို ဝန်ဆောင်ရန် စိတ်နှလုံးတင်ထားပြီး အရက်နှင့် အသားကို ရှောင်ကြဉ်ကာ ဒါနနှင့် မိမိ၏ သင့်လျော်သော ဓမ္မကမ္မများတွင် တည်ကြည်သူတို့ကို ဝೃષလ များအနက် အကောင်းဆုံးဟု သိရမည်။

Verse 13

अज्ञानाद्भुंजते विप्र सूतके मृतके यदि । गायत्रीदशभिर्विप्रः सहस्रैश्च शुचिर्भवेत्

အို ဝိပရ၊ မသိမသာဖြင့် စူတက (မွေးဖွားမှုကြောင့် မသန့်) သို့မဟုတ် မృတက (သေဆုံးမှုကြောင့် မသန့်) ကာလအတွင်း စားသောက်မိလျှင် ဂါယတရီမန္တရကို တစ်သောင်းကြိမ် ဂျပ်ပါက ဗြာဟ္မဏာသည် သန့်စင်လာမည်။

Verse 14

सहस्रैः क्षत्रियश्चैव वैश्यः पंचसहस्रकैः । पंचगव्यैर्भवेच्छुद्धो वृषलोऽपि तपोधन

အို တပဓန၊ က္ଷတ္တရိယသည် (နွား) တစ်ထောင် (ဒါန) ဖြင့် သန့်စင်ပြီး ဝိုင်ရှျသည် ငါးထောင်ဖြင့် သန့်စင်သည်။ ပဉ္စဂဝျ (pañcagavya) ဖြင့်တော့ ဝೃષလ ပင် သန့်စင်နိုင်သည်။

Verse 15

आज्यं तु तोयं नीचस्य भांडस्थं दधि यः पिबेत् । अज्ञानतोऽपि यो वर्णः प्राजापत्यव्रतं चरेत्

မည်သူမဆို ဂီ (ghee) ကို ရေဟုထင်၍ သောက်မိခြင်း၊ သို့မဟုတ် နိမ့်ကျသူ၏ အိုးခွက်ထဲတွင် ထားသော ဒဓိ (curd) ကို သောက်မိခြင်းရှိလျှင်၊ မသိမသာဖြစ်စေကာမူ အမျိုးအစားမရွေး ထိုသူသည် ပြစ်ဖြေရာအဖြစ် ပရာဇာပတ်ယ ဝ్రတ (Prājāpatya vow) ကို ကျင့်ဆောင်ရမည်။

Verse 16

दानं बहुतरं दद्याच्छुद्धो ह्यग्नौ यथाविधि । शूद्राणां नोपवासोऽपि दानेनैव विशुद्ध्यति

နည်းလမ်းတကျ အဂ္နိ (မီးပူဇော်) ဖြင့် သန့်စင်ပြီးနောက် အလှူဒါနကို များစွာ ပေးကမ်းရမည်။ Śūdra များအတွက် အစာရှောင်ခြင်းတောင် မသတ်မှတ်ထားဘဲ၊ ဒါနပေးကမ်းခြင်းဖြင့်သာ သန့်စင်နိုင်သည်။

Verse 17

सशिखं वपनं कुर्यादहोरात्रोपवासतः । नीचैर्दंडादिभिश्चैव ताडितो यो नरो द्विज

အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ၊ နိမ့်ကျသူတို့က တုတ်စသည်ဖြင့် ရိုက်နှက်ခံရသော ယောက်ျားသည် śikhā (ဆံတုတ်) ကို ထားလျက် ခေါင်းမုတ် (မုဏ္ဍန) ပြုကာ တစ်နေ့တစ်ည အစာရှောင်ရမည်။

Verse 18

प्राज्ञापत्यव्रतं कुर्य्याच्चांद्रायणव्रतं तु वा । सशिखं वपनं चैव पंचगव्यं पिबेत्ततः

ပရာဇာပတ်ယ ဝ్రတ (Prājāpatya) ကို ကျင့်ဆောင်ရမည်၊ သို့မဟုတ် စန္ဒြာယဏ ဝ్రတ (Cāndrāyaṇa) ကို ကျင့်ဆောင်ရမည်။ ထို့နောက် śikhā ကို ထားလျက် မုဏ္ဍန ပြု၍၊ အပြီးတွင် pañcagavya ကို သောက်ရမည်။

Verse 19

इति श्रीपाद्मे महापुराणे ब्रह्मखंडे सूतशौनकसंवादे एकोनविंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ပဒ္မ မဟာပုရာဏ၏ ဘြဟ္မခဏ္ဍ (Brahma-khaṇḍa) တွင် စူတ (Sūta) နှင့် ရှောနက (Śaunaka) တို့၏ ဆွေးနွေးပြောဆိုမှုအတွင်း အခန်း (အဓ್ಯಾಯ) တစ်ဆယ်ကိုး ပြီးဆုံး၏။

Verse 20

यदि भुंक्ते नरः कश्चित्पात्यः सोऽपि कुलान्नरः । गोबीजहंता यो विप्रच्छेदकश्च दलस्य च

မည်သူမဆို ထိုအရာကို စားသောက်လျှင် ထိုသူလည်း ပတိတ (ကျဆုံးသူ) ဖြစ်ပြီး မိမိအမျိုးအနွယ်ကိုပါ ကျဆုံးစေသည်။ ထို့အတူ နွားမျိုးရိုးကို ဖျက်ဆီးသူ၊ ဗြာဟ္မဏကို ထိခိုက်စေသူ၊ အဖွဲ့အစည်းကို ခွဲခြားပျက်စီးစေသူလည်း ကျဆုံးသူဖြစ်သည်။

Verse 21

स्वर्णस्तेयी भवेत्कृच्छ्रं प्राजापत्यत्रयं चरेत् । सशिखं वपनं कृत्वा पंचगव्यं तथा पिबेत्

ရွှေခိုးသူသည် ကೃચ્છရ (Kṛcchra) ပြစ်ပယ်တပသကို ဆောင်ရွက်၍ ပရာဇာပတျယ (Prājāpatya) သုံးမျိုးကိုလည်း ကျင့်သုံးရမည်။ ဆိခါ (śikhā) ကို ထားကာ ခေါင်းမုတ်ပြီးနောက် ပဉ္စဂဝျ (pañcagavya) ကိုလည်း သောက်ရမည်။

Verse 22

यथाविधिहुतं चाग्नौ दद्याद्धेनुत्रयं तथा । तस्य भुक्तं जलं चैव ग्राह्यं स्याद्वै तपोधन

စည်းကမ်းအတိုင်း မီးထဲသို့ ဟုတ (အဟုတိ) များ ပူဇော်ပြီးနောက် နွားသုံးကောင်ကိုလည်း ဒါနပေးရမည်။ အို တပဓန (တပ၏ ဥစ္စာ) ရေ—ထို့နောက် ဒါနလက်ခံသူ အသုံးပြုခဲ့သော ရေတောင် လက်ခံသင့်လာသည်။

Verse 23

प्रातस्त्र्यहं तु चाश्नीयात्र्यहं सायमयाचितम् । त्र्यहं चैव तु नाश्नीयात्प्राजापत्यमिदं व्रतम्

သုံးရက်ကာလ မနက်ပိုင်းတွင်သာ စားသောက်ရမည်။ သုံးရက်ကာလ ညနေပိုင်းတွင် တောင်းမယူဘဲ ရရှိလာသော အစာကိုသာ စားရမည်။ ထို့နောက် သုံးရက်ကာလ အစာမစားဘဲ နေရမည်—ဤသည်ပင် ပရာဇာပတျယ ဝရတ (Prājāpatya vrata) ဖြစ်သည်။

Verse 24

गोमूत्रं गोमयं क्षीरं दधिसर्पिः कुशोदकम् । दिनद्वयं पिबेद्विप्र चैकरात्रमुपोषितः । सर्वपापहरं कृच्छ्रं मुने सांतपनं स्मृतम्

နွားဆီး၊ နွားချေး၊ နို့၊ ဒဓိ (ယိုဂတ်/ဒဟိ)၊ ဂျီ (ghee) နှင့် ကုရှာမြက်စိမ်ရေ—တစ်ည အစာရှောင်ပြီးနောက်၊ အို ဗိပရ (vipra) ရေ၊ နှစ်ရက်ကြာ ဤတို့ကို သောက်ရမည်။ အို မုနိ ရေ၊ ဤကೃच्छရကို “သာṃတပန” ဟု မှတ်ယူကြပြီး အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားသည်။

Verse 25

ग्रासं त्र्यहं तु चैकैकं प्रातःसायमयाचितम् । अद्यात्त्र्यहं चोपवसेदतिकृच्छ्रमिदं व्रतम्

သုံးရက်တိုင်တိုင် မနက်နှင့် ညနေတွင် မတောင်းမခံဘဲ တစ်လုတ်စီသာ စားသုံးရမည်။ ထို့နောက် နောက်သုံးရက်တွင် အစာရှောင်ရမည်။ ဤသည်ကို အလွန်ကြမ်းတမ်းသော “အတိကೃစ္ଛရ” ဝ్రတ ဟု ခေါ်သည်။

Verse 26

प्रतित्र्यहं पिबेदुष्णं जलं क्षीरं घृतं द्विज । सकृत्स्नायी तप्तकृच्छ्रं स्मृतं पापहरं मुने

အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ၊ နို့နှင့် ဂျီ (ဃృత) ကို သုံးရက်တစ်ကြိမ်စီ ပူပူနွေးနွေး သောက်ရမည်။ ရေချိုးခြင်းကို တစ်ကြိမ်သာ ပြုလျှင် ဤအကျင့်ကို “တပ္တကೃစ္ଛရ” ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး၊ အို မုနိ၊ ပာပကို ဖယ်ရှားသည်။

Verse 27

अभोजनं द्वादशाहं कृच्छ्रोऽयं पापनाशनः । पराको नाम विज्ञेयः प्रसिद्धश्च तपोधन

ဤကೃစ္ଛရသည် အစာမစားဘဲ ၁၂ ရက်နေခြင်းဖြစ်၍ ပာပကို ဖျက်ဆီးသည်။ “ပါရာက” ဟု သိမှတ်ရမည်၊ အို တပဓန (တပ၏ ရတနာ)၊ အလွန်ကျော်ကြား၏။

Verse 28

एकैकं वर्द्धयेत्पिंडं शुक्ले कृष्णे च ह्रासयेत् । इंदुक्षये न भुंजीत चांद्रायणव्रतं स्मृतम्

လပြည့်ဘက် (သုက္လပက္ခ) တွင် နေ့စဉ် ပိဏ္ဍ (အစာတစ်လုံး) ကို တစ်လုံးစီ တိုး၍၊ လဆုတ်ဘက် (ကృష్ణပက္ခ) တွင် တစ်လုံးစီ လျော့ရမည်။ လကွယ်နေ့ (အမావသျာ) တွင် မစားရ—ဤသည်ကို “ချန္ဒြာယဏ” ဝ్రတ ဟု ခေါ်သည်။

Verse 29

अश्नीयाच्चतुरः प्रातः पिंडान्विप्र समाहितः । चतुरोऽस्तमिते चार्के शिशुचांद्रायणं स्मृतम्

စည်းကမ်းတကျရှိသော ဘြာဟ္မဏသည် မနက်တွင် ပိဏ္ဍ ၄ လုံး စား၍ နေဝင်ချိန်တွင် ထပ်မံ ၄ လုံး စားရမည်။ ဤအကျင့်ကို “ရှိရှု-ချန္ဒြာယဏ” ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 30

कूष्मांडघाती या नारी पंचगव्यं पिबेत्त्र्यहम् । कूष्मांडपंचकं दद्यात्ससुवर्णं सवस्त्रकम् । तस्या वारि तथा भक्तं ग्राह्यं स्याद्वै तपोधन

သန္ဓေကိုဖျက်ဆီးခဲ့သော မိန်းမသည် သုံးရက်တိုင်တိုင် ပဉ္စဂဝျ (နွားမှ သန့်ရှင်းသော အရာငါးပါး) ကို သောက်ရမည်။ ထို့နောက် ရွှေနှင့် အဝတ်အထည်တို့နှင့်အတူ ကုဿမာဏ္ဍ (ဖရုံ) ငါးလုံးကို ဒါနပေးရမည်။ ထိုအခါမှသာ၊ တပဓန အရှင်၊ သူမထံမှ ရေနှင့် အစာကို လက်ခံသင့်သည်။