Adhyaya 14

Verse 1

शौनक उवाच । कथयस्व महाप्राज्ञ ब्राह्मणस्य कृपार्णव । माहात्म्यं सर्ववर्णानां श्रेष्ठस्य कृपया च मे

ရှောနကက ပြောသည်– “အလွန်ပညာရှိတော်မူသောအရှင်၊ ကရုဏာ၏ သမုဒ္ဒရာတော်၊ ကျေးဇူးပြု၍ မေတ္တာဖြင့် ပြောပြပါ—အမျိုးအစား (ဝဏ္ဏ) အားလုံးထဲတွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ဘြာဟ္မဏ၏ မဟာတ္မ (ဂုဏ်မဟိမ) ကို”။

Verse 2

सूत उवाच । ब्राह्मणः सर्ववर्णानां गुरुरेव द्विजोत्तम । सर्वामराश्रयो ज्ञेयः साक्षान्नारायणः प्रभुः

စူတက ပြောသည်– “ဒွိဇအမြတ်ဆုံးအရှင်၊ ဘြာဟ္မဏသည် ဝဏ္ဏအားလုံး၏ ဂုရု (ဆရာ) ဖြစ်၏။ သူကို နတ်တို့အားလုံး၏ အားကိုးရာဟု သိရမည်—အမှန်တကယ်မှာ အရှင် နာရာယဏ ကိုယ်တော်တိုင်၊ အဓိပတိတော် ဖြစ်သည်။”

Verse 3

कुर्यात्प्रणामं यो विप्रं हरिबुद्ध्या तु भूसुरम् । भक्त्या तस्य द्विजश्रेष्ठ वर्द्धते संपदादिकम्

မည်သူမဆို ဘြာဟ္မဏကို ဘက္တိဖြင့် ပရဏာမပြု၍၊ ထို ‘မြေပြင်နတ်’ (bhūsura) ကို ဟရိနှင့် ဆက်နွယ်သည်ဟု သဘောထားကာ ဂါရဝပြုလျှင်—ဒွိဇအမြတ်ဆုံးအရှင်—သူ၏ စည်းစိမ်နှင့် အခြားကောင်းကျိုးများ တိုးပွားလာသည်။

Verse 4

न नमेद्ब्राह्मणं दृष्ट्वा हेलयापि च गर्वितः । छेदनं तु तस्य शिरः कर्तुमिच्छेत्सदा हरिः

မာနထောင်လွှားပြီး ဗြာဟ္మణကို မြင်လျက်နှင့် ဦးမချသူအား ဟရိဘုရားရှင်သည် ထိုသူ၏ခေါင်းကို ဖြတ်လိုတော်မူ၏။

Verse 5

कृतापराधं विप्रं ये द्विषंति पापबुद्धयः । हरिं द्विषंति ते ज्ञेया निरयं यांति दारुणम्

ဗြာဟ္మణကို မုန်းတီးသော အကုသိုလ်စိတ်ရှိသူများသည် ဟရိဘုရားကို မုန်းတီးသူများဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ငရဲသို့ ကျရောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 6

यः कर्तुं प्रार्थनां विप्रं पश्येत्क्रोधेन चागतम् । कृतांतश्चक्षुषोस्तस्य तप्तसूचीं ददाति वै

တောင်းခံရန်လာသော ဗြာဟ္మణကို ဒေါသဖြင့်ကြည့်သူအား သေမင်းသည် မျက်လုံးထဲသို့ ပူပြင်းသော သံပ်ဖြင့် ထိုးလိမ့်မည်။

Verse 7

कुरुते भूसुरं मूढो भर्त्सनं यो नराधमः । यमदूता मुखे तस्य तप्तलोहं ददंति च

ဗြာဟ္మణကို စော်ကားသော လူမိုက်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ယမမင်း၏ တမန်တော်များသည် အရည်ကျိုထားသော သံရည်ပူကို လောင်းထည့်ကြ၏။

Verse 8

येषां निकेतने भुंक्ते क्ष्मासुरो वै तपोधनः । सुपर्वाणैः स्वयं कृष्णो भुंक्ते तेषां निकेतने

ခြိုးခြံချွေတာသော ဗြာဟ္మణသည် အကြင်သူ၏အိမ်၌ စားသောက်၏၊ ထိုအိမ်၌ နေ့ထူးနေ့မြတ်များတွင် သခင် ခရစ်ရှနား ကိုယ်တိုင်လည်း စားသောက်တော်မူ၏။

Verse 9

नश्यंति सर्वपापानि द्विजहत्यादिकानि च । कणमात्रं भजेद्यस्तु विप्रांघ्रिसलिलं नरः

ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်းကဲ့သို့ အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်များပါ အပါအဝင် အပြစ်အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်—လူသည် ဗြာဟ္မဏ၏ ခြေတော်ဆေးရေကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် တစ်စက်တည်းပင် သောက်လျှင်။

Verse 10

यो नरश्चरणौधौतं कुर्याद्धस्तेन भक्तितः । द्विजातेर्वच्मि सत्यं ते स मुक्तः सर्वपातकैः

မည်သူမဆို သဒ္ဓါဖြင့် လက်ဖြင့် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ၏ ခြေတော်ဆေးရေကို သန့်စင် သို့မဟုတ် ဖယ်ရှားပေးလျှင်—ငါသည် သင်အား အမှန်တကယ် ပြော၏—သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 11

पुत्रहीना च या नारी मृतवत्सा च यांगना । सपुत्रा जीववत्सा सा द्विजपद्मांघ्रिसेवनात्

သားမရှိသော မိန်းမ သို့မဟုတ် ကလေးဆုံးရှုံးထားသော မိန်းမသည် ဗြာဟ္မဏ၏ ပဒုမ္မခြေတော်ကို ရိုသေသဒ္ဓါဖြင့် ဆည်းကပ်စေဝါလျှင် သားရရှိ၍ အသက်ရှင်သော ကလေးများနှင့် ပြည့်စုံလာသည်။

Verse 12

ब्रह्मांडे यानि तीर्थानि तानि तीर्थानि सागरे । उदधौ यानि तीर्थानि तिष्ठंति द्विजपादयोः । द्विजांघ्रिसलिलैर्नित्यं सेचितं यस्य मस्तकम्

ဗြဟ္မာဏ္ဍအတွင်းရှိ တီရ္ထများသည် သမုဒ္ဒရာ၌လည်း ရှိ၏။ သမုဒ္ဒရာအတွင်းရှိ တီရ္ထများသည် ဗြာဟ္မဏ၏ ခြေတော်တို့၌ တည်ရှိ၏။ ဗြာဟ္မဏ၏ ခြေတော်ဆေးရေဖြင့် မိမိ၏ ခေါင်းကို နေ့စဉ် ပက်ဖျန်းခံရသူသည် အမြဲတမ်း သန့်ရှင်းသန့်စင်နေ၏။

Verse 13

स स्नातः सर्वतीर्थेषु स मुक्तः सर्वपातकैः । शृणु शौनक वक्ष्यामि माहात्म्यं पापनाशनम्

သူသည် တီရ္ထအားလုံး၌ ရေချိုးပြီးသူကဲ့သို့ ဖြစ်၍ အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။ နားထောင်လော့၊ ဟေ ရှောနက—အပြစ်ဖျက်သည့် မဟာတန်ခိုးကို ငါကြေညာမည်။

Verse 14

इति श्रीपाद्मे महापुराणे ब्रह्मखंडे सूतशौनकसंवादे ब्राह्मणमाहात्म्यं । नाम चतुर्दशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းမြတ်နိုးအပ်သော သီရိ ပဒ္မ မဟာပုရာဏ၌၊ ဗြဟ္မခဏ္ဍအတွင်း၊ စူတနှင့် ရှောနကတို့၏ ဆွေးနွေးဝါဒ၌ “ဗြာဟ္မဏ၏ မဟိမ” ဟူသော ဆယ့်လေးမြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 15

शूद्रो भीमो द्वापरे च ब्रह्महत्यासहस्रकृत् । निष्ठुरः सर्वदा तुष्टः समहान्वैश्यया पुनः

ဒွာပရယုဂ၌ ဘီမသည် ရှူဒြဖြစ်၍ ဗြာဟ္မဏသတ်မှု အပြစ်ကို တစ်ထောင်ကြိမ်ကျူးလွန်သူ ဖြစ်သည်။ သဘောထားကြမ်းတမ်း၍ အမြဲမိမိကိုယ်ကို ကျေနပ်နေကာ ထို့ပြင် ဝိုင်ရှျယ မိန်းမနှင့် ထပ်မံပေါင်းစည်းခဲ့သည်။

Verse 16

शूद्राचारपरिभ्रष्टो भीमोऽसौ गुरुतल्पगः । प्रत्येकं वच्मि किं तस्य दस्योः संख्या न विद्यते

ရှူဒြအကျင့်သို့ လွဲချော်ကျရောက်သဖြင့် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဘီမသည် ဂုရု၏ အိပ်ရာကို လွန်ကျူးသူ ဖြစ်လာသည်။ ထိုသို့သော ဒာသ/ဒಸ್ಯု အကြောင်းကို ငါဘာထပ်ပြောရမည်နည်း။ ထိုကဲ့သို့သူတို့၏ အရေအတွက် မရေတွက်နိုင်။

Verse 17

पापानां मुनिशार्दूल भीमस्य दुष्टचेतसः । एकदा स गतः कश्चिद्ब्राह्मणस्य निवेशनम्

အို မုနိတို့အနက် ကျားသဖွယ်မြတ်သူ၊ တစ်ခါက အပြစ်များ၍ စိတ်မကောင်းသော ဘီမသည် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး၏ နေအိမ်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

Verse 18

गत्वा तं तस्य गेहात्तु द्रव्यं नेतुं मनो दधे । तत्रोवास ब्राह्मणस्य बहिर्द्वारसमीपतः

ထိုနေရာသို့ ရောက်သော် သူသည် ထိုဗြာဟ္မဏ၏ အိမ်မှ ဥစ္စာပစ္စည်းကို ယူဆောင်ထွက်ရန် စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်하였다။ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏ၏ အပြင်တံခါးအနီး၌ပင် နေထိုင်စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။

Verse 19

दैन्ययुक्तं वचः प्राह क्ष्मासुरं स तपोधनम् । भो स्वामिन्शृणु मे वाक्यं दयालुरिव मन्यते

နှိမ့်ချသောစကားများဖြင့် ထိုတပဓနသည် က္ෂ္မာသုရကို မိန့်ကြားလေသည်— “အရှင်၊ ကျွန်ုပ်၏စကားကို နားထောင်ပါ” ဟု၊ သူ့ကို ကရုဏာရှိသူဟု ထင်မြင်၍။

Verse 20

क्षुधार्तोऽहं देहि चान्नं प्राणा यास्यंति मे द्रुतम्

ကျွန်ုပ်သည် ဆာလောင်မှုကြောင့် နာကျင်လှသည်—အစာပေးပါ; မဟုတ်လျှင် ကျွန်ုပ်၏ အသက်ရှုသက်တမ်းများ မကြာခင် ထွက်ခွာသွားမည်။

Verse 21

ब्राह्मण उवाच । क्षुधार्त्त शृणु मे कश्चिद्वाक्यं कर्तुं न विद्यते । पाकं मे तंडुलानि त्वं नीत्वा भुंक्ष्व यथासुखम्

ဗြာဟ္မဏက မိန့်သည်— “ဆာလောင်၍ ပင်ပန်းသူရေ၊ ငါ့စကားကို နားထောင်ပါ—ပြောစရာ အလွန်အကျွံ စကားမရှိ။ ငါ့ဆန်ကို ချက်ရန် ယူသွားပြီး မိမိစိတ်ကြိုက် သက်သာစွာ စားလော့။”

Verse 22

नास्ति मे जनको माता नास्ति सूनुः सहोदरः । नास्ति जाया मातृबंधुर्मृताः सर्वे विहाय माम्

ကျွန်ုပ်တွင် အဖေမရှိ၊ အမေမရှိ; သားမရှိ၊ ညီအစ်ကိုမရှိ။ ဇနီးမရှိ၊ မိခင်ဘက် ဆွေမျိုးမရှိ—အားလုံး သေဆုံး၍ ကျွန်ုပ်ကို တစ်ယောက်တည်း ချန်ထားခဲ့ကြသည်။

Verse 23

तिष्ठाम्येको गृहेऽकर्मा भाग्यहीनोतिथे हरिः । एको मे वसतौ चास्ति न जाने तद्विना किल

ကျွန်ုပ်သည် အိမ်၌ တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်ရ၍ အလုပ်မရှိ၊ ကံမကောင်း—ဧည့်သည်ရေ၊ ဟရိရေ။ ကျွန်ုပ်၏ နေအိမ်တွင် အားကိုးရာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်; ထိုအရာမရှိလျှင် မည်သို့ အသက်ရှင်ရမည်ကို မသိပါ။

Verse 24

भीम उवाच । मम कश्चिद्द्विजश्रेष्ठ नास्ति सेवां तवापि च । शूद्रोऽहं निलये जात्या कृत्वा स्थास्यामि ते सदा

ဘီမက ဆိုလေသည် - "အို မြတ်သော ပုဏ္ဏား၊ အကျွန်ုပ်၌ အခြားမည်သူမျှ မရှိပါ။ ထို့ကြောင့် အသင်၏ အလုပ်အကျွေး ပြုပါမည်။ အကျွန်ုပ်သည် ဇာတ်နိမ့်သူ ဖြစ်သော်လည်း ဤသို့ ဆုံးဖြတ်၍ အသင်နှင့်အတူ အမြဲ နေထိုင်ပါမည်။"

Verse 25

सूत उवाच । इति तस्य वचः श्रुत्वा सानंदः क्ष्मासुरस्तदा । पाकं विधाय तूर्णं स ददावन्नं तपोधन

သုတက ဆိုလေသည် - သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ပုဏ္ဏားသည် ဝမ်းမြောက်လေ၏။ ထို့နောက် လျင်မြန်စွာ ထမင်းချက်၍ ထိုအစာကို ရသေ့အား လှူဒါန်းလေသည်။

Verse 26

सोऽपि हर्षसमायुक्तस्तस्थौ तत्र द्विजालये । सेवां कुर्वन्स्नेहयुक्तां भूसुरस्य मनोहराम्

သူသည်လည်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ထိုပုဏ္ဏား၏ အိမ်တွင် နေထိုင်ကာ၊ ချစ်ခင်မြတ်နိုးသော စိတ်ဖြင့် ပုဏ္ဏားအား ကောင်းစွာ ပြုစုလုပ်ကျွေးလေသည်။

Verse 27

अद्य श्वो वा हनिष्यामि द्रव्यमस्य ममापि च । नेतुं यदा करिष्यामि नेष्यामि नात्र संशयः

"ယနေ့ သို့မဟုတ် မနက်ဖြန် ငါသည် သူ့ကို သတ်၍ သူ၏ ဥစ္စာပစ္စည်းများကို ယူမည်။ ငါယူရန် ဆုံးဖြတ်သောအခါ ဧကန်မုချ ယူမည် ဖြစ်သည်။ ဤအရာ၌ ယုံမှားသံသယ မရှိပါ။"

Verse 28

परामृश्य च हृद्यंतः कृत्वा तस्य क्रियां वदेत् । पादधौतादिकं चासौ शिरसा गतपातकः

ဤအရာကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်၍ နှလုံးသွင်းပြီးနောက် သူ၏အတွက် သင့်လျော်သော ဓလေ့ထုံးစံကို ပြောကြားသင့်သည်။ ခြေဆေးခြင်း စသည်တို့ကို ပြုလုပ်သင့်ပြီး ဦးခေါင်းညွတ်ခြင်းဖြင့် အပြစ်များ ကင်းစင်သွားလေသည်။

Verse 29

आचम्यांघ्रिजलं दध्रेच्छद्मना प्रतिदिनं द्विजः । एकदा हारकः कश्चिद्द्रव्यं नेतुं समागतः

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) တစ်ဦးသည် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုဖြင့် သောက်သုံးရေနှင့် ခြေဆေးရေကို သိမ်းဆည်းလေ့ရှိသည်။ တစ်ခါက သူခိုးတစ်ဦးသည် တန်ဖိုးရှိသောပစ္စည်းများကို ခိုးယူရန် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

Verse 30

उत्पाट्य रात्रावररं गतोऽसौ तद्गृहांतरम् । दृष्ट्वा भीमं प्रहारार्थं दंडहस्तः समागतः

ညအချိန် ပိတ်ထားသော တံခါးကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် သူသည် ထိုအိမ်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။ ဘီမကို မြင်လျှင် ရိုက်နှက်ရန် ရည်ရွယ်လျက် လက်ထဲတွင် တုတ်ကိုကိုင်ကာ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

Verse 31

हारको मस्तकं तस्य छित्त्वा तूर्णं पलायितः । अथ तस्य भटा विष्णोः शंखचक्रगदाधराः

သူ၏ခေါင်းကို ဖြတ်ပြီးနောက် ဟာရကသည် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ထိုအခါ ခရုသင်း၊ စက်ဝိုင်းလက်နက်နှင့် နှုတ်သီးတုတ်တို့ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဗိဿနိုးဘုရား၏ စစ်သည်များသည် ပေါ်လာကြသည်။

Verse 32

समायातास्तथा नेतुं भीमं तं वीतकिल्बिषम् । स्यंदनं चागतं दिव्यं राजहंसयुतं द्विज

ထို့နောက် အပြစ်ကင်းစင်သွားသော ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသူကို ခေါ်ဆောင်ရန် သူတို့ရောက်ရှိလာကြပြီး၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ రాజဟင်္သာများ ကသော နတ်ရထားတစ်စီးလည်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

Verse 33

तत्रारूढो ययौ विष्णोर्भवनं दुर्लभं किल । माहात्म्यं भूमिदेवस्य मया ते तत्प्रकीर्तितम् । शृणुयाद्यो नरो भक्त्या तस्य पातकनाशनम्

ထိုရထားကို စီးနင်းလျက် အလွန်ရောက်ရှိရန်ခက်ခဲသော ဗိဿနိုးဘုရား၏ ဗိမာန်တော်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် ဘူမိဒေဝ၏ ကြီးမြတ်မှုကို သင့်အား ငါပြောပြခဲ့ပြီ။ ဤအကြောင်းကို ကြည်ညိုစိတ်ဖြင့် နာကြားသူတိုင်း၏ အပြစ်များသည် ပျက်စီးသွားကြသည်။