Shloka 42
मरुद्गणै: परिवृत:ः साक्षादपि मरुत्पति: । को<न्यो बृहन्नलायास्तान् प्रतियुध्येत सड़तान्
marudgaṇaiḥ parivṛtaḥ sākṣād api marutpatiḥ | ko 'nyo bṛhannalāyās tān pratiyudhyeta saṅgatān |
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– «မရုတ်တပ်စုတို့ ဝိုင်းရံထားသော မရုတ်တို့၏ အရှင်—အင်ဒြာ ကိုယ်တိုင်ဖြစ်စေ—တပ်ဖွဲ့စည်းကာ စည်းလုံးနေသော ထိုစစ်သူရဲများကို ဘૃဟန္နလာ မဟုတ်လျှင် မည်သူက ရပ်တည်၍ တိုက်ခိုက်နိုင်မည်နည်း?»
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse underscores discerning true capability and moral confidence: when danger is collective and overwhelming, steadfast reliance on proven virtue and skill (here, Arjuna as Bṛhannalā) is portrayed as stronger than even a merely hypothetical divine advantage.
In the Virāṭa episode, Yudhiṣṭhira expresses that only Bṛhannalā (Arjuna in disguise) is fit to confront a united, formidable enemy force; he heightens this by saying that even Indra with the Maruts would scarcely match such a task.