कुमारा योधमुख्याश्च गणिकाश्न स्वलंकृता: । वादित्राणि च सर्वाणि प्रत्युद्यान्तु सुतं मम
kumārā yodhamukhyāś ca gaṇikāś ca suvalaṅkṛtāḥ | vāditrāṇi ca sarvāṇi pratyudyāntu sutaṃ mama ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်တော်မူသည်— “မင်းသားများနှင့် စစ်သူရဲကောင်းအထွတ်အထိပ်တို့၊ အလှအပဖြင့် အလှဆင်ထားသော နန်းတော်အနုပညာသမားမိန်းမများနှင့် တီးဝိုင်းကိရိယာ အမျိုးမျိုးတို့ပါဝင်၍ ငါ့သားတော်ကို ကြိုဆိုရန် ထွက်ခွာကြစေ။”
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the dharma of reception and public honor in royal culture: welcoming a returning or arriving person—especially one of significance—through orderly participation of court members and auspicious music, reflecting social roles and ceremonial propriety.
A formal welcome is being arranged: princes, leading warriors, and entertainers, together with all musical instruments, are instructed to go out in procession to receive “my son,” indicating a celebratory, court-sanctioned reception.