Shloka 14
देवविमान-दर्शनम् / The Celestial Assembly and Vimana Spectacle
Bhīṣma–Arjuna Encounter Framed Cosmically
अश्वत्थामोवाच नैव न्याय्यमिदं वाच्यमस्माकं पुरुषर्षभ । कि तु रोषपरीतेन गुरुणा भाषिता गुणा:
aśvatthāmovāca naiva nyāyyam idaṁ vācyam asmākaṁ puruṣarṣabha | kintu roṣaparītena guruṇā bhāṣitā guṇāḥ ||
အရှ္ဝတ္ထာမန်က ပြောသည်– «လူတို့အထဲမှ နွားထီးတော်မူသောသူရေ၊ ဤစကားကို ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် မပြောသင့်ပါ။ ဆရာဒ్రోဏာသည် ဒေါသလွှမ်းမိုးကာ ပாண்டဝတို့အပေါ် ယခင်က ဖြစ်ခဲ့သော မတရားမှုများကို သတိရ၍ အာဂျုန၏ ဂုဏ်ရည်များကို စိတ်ပူပန်ဒေါသဖြင့် ဤနေရာတွင် ဖော်ပြခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်—ကွဲပြားမှုကို ဖန်တီးလို၍ မဟုတ်၊ မနာလိုဒေါသကြောင့်သာ»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical restraint in speech: judgments should be grounded in justice (nyāya), and one should recognize how anger (roṣa) can distort praise or blame into a tool of persuasion rather than truth.
Aśvatthāman responds to a statement that seems to reflect poorly on his side, arguing it is unjust to interpret matters that way; he explains that the teacher (Droṇa), stirred by anger and memories of past wrongs to the Pāṇḍavas, has spoken of Arjuna’s virtues in a heated manner rather than to deliberately sow dissension.