Shloka 16
अर्जुन-कर्ण-सङ्ग्रामः
Arjuna–Karna Engagement in the Cattle-Raid Aftermath
आत्मानं क: समुद्धद्ध्य कण्ठे बद्ध्वा महाशिलाम् | समुद्र तरते दोर्भ्या तत्र कि नाम पौरुषम्
ātmānaṃ kaḥ samuddhṛtya kaṇṭhe baddhvā mahāśilām | samudraṃ tarate dorbhyāṃ tatra kiṃ nāma pauruṣam ||
ကೃပက ပြောသည်— «ကိုယ့်လည်ပင်းမှာ ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံး ချည်ထားပြီး လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ရေကူးကာ ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကူးနိုင်မယ့်သူ ဘယ်သူရှိမလဲ။ အဲဒီထဲမှာ ‘သူရဲကောင်းမှု’ ဆိုတာ ဘာရှိသလဲ။ သတ္တိမဟုတ်ဘူး—မိုက်မဲမှုသာ ဖြစ်တယ်»။
कृप उवाच
Educational Q&A
True valor is not self-destructive bravado. Deliberately taking on a crippling burden and then calling the resulting struggle ‘heroism’ is condemned as foolishness; wise action aligns effort with attainable, dharmic ends.
Kṛpa is offering counsel by using a vivid metaphor: trying to cross an ocean while a heavy stone is tied to one’s neck. He argues that such an act cannot be praised as pauruṣa (heroic effort) because it is knowingly self-sabotaging.