Adhyaya 39
Arjuna’s Self-Identification and the Ten Names (Uttara–Arjuna Saṃvāda)
Upa-parva: Gograhaṇa / Go-haraṇa Upākhyāna (Cattle-Raid Episode within Virāṭa-parva)
Chapter 4.39 stages a verification dialogue during the Matsya crisis. Uttara observes the distinctive, gold-adorned weapons associated with the Pandavas and questions the whereabouts of Arjuna, Yudhiṣṭhira, Bhīma, Nakula, Sahadeva, and Draupadī, noting their disappearance after the dice-loss and exile. Arjuna then discloses the brothers’ concealed roles in Virāṭa’s court: Yudhiṣṭhira as a hall-attendant/adviser figure, Bhīma as a cook, Nakula as a horse-handler, Sahadeva as a cattle-tender, and Draupadī as a maid (sairandhrī), connecting her situation to the slaying of Kīcaka. Uttara requests confirmation through Arjuna’s famed ‘ten names’; Arjuna enumerates them—Arjuna, Phalguna, Jiṣṇu, Kirīṭī, Śvetavāhana, Bībhatsu, Vijaya, Kṛṣṇa, Savyasācī, Dhanaṃjaya—and explains their etymological rationales (victory, white horses, divine crown, avoidance of ignoble acts, ambidextrous archery, brightness/purity, conquest of wealth, etc.). The narrator Vaiśaṃpāyana records Uttara’s respectful salutation, self-introduction, apology for prior ignorance, and the shift from fear to confidence grounded in Arjuna’s established capabilities.
Chapter Arc: कौरव-रथियों के बीच एक विचित्र दृश्य उभरता है—नपुंसक-वेषधारी ‘बृहन्नला’ रथ पर है, पर उसकी चाल-ढाल और निर्भीकता किसी साधारण सारथि की नहीं; और उसी क्षण कुरुवीरों के मन में धनंजय-भय की पुरानी छाया लौट आती है। → भीष्म, द्रोण, कृप और अश्वत्थामा जैसे महाबली संकेतों को जोड़ते हैं—ध्वज पर हनुमान, रथ-गति, धनुष-विद्या की आभा, और वह स्मृति कि यही अर्जुन कभी किरात-वेष में महादेव को भी युद्ध में तुष्ट कर चुका है। फिर भी दुर्योधन संशय का सहारा लेता है: ‘यदि यह अर्जुन नहीं, कोई और क्लीब-वेषधारी है, तो इसे तीक्ष्ण बाणों से गिरा दूँगा।’ → सभा-सा क्षण बनता है—कौरवों के अग्रणी रथिसत्तम एक स्वर में उस ‘नपुंसक-वेष’ के भीतर छिपे पराक्रम को पहचानते/स्वीकारते हैं: ‘यह वही सव्यसाची है जो सुरासुरों से भी न युद्ध में लौटे।’ दुर्योधन के संदेह के सामने भीष्म-द्रोणादि का निर्णायक सम्मान और प्रशंसा अध्याय का शिखर बनती है। → वैशम्पायन के कथनानुसार, दुर्योधन के बोलने पर भी भीष्म, द्रोण, कृप और द्रौणि उसके (अर्जुन-संबंधी) पराक्रम-वर्णन/स्वीकृति की प्रशंसा करते हैं—कौरव-पक्ष के भीतर ही अर्जुन की अलौकिक क्षमता पर एक अनकहा ‘निर्णय’ स्थापित हो जाता है। → कौरव-सेना के मन में भय और सम्मान साथ-साथ जाग चुके हैं—अब अगला क्षण यही पूछता है: क्या वे इस ‘बृहन्नला’ को सचमुच अर्जुन मानकर भी भिड़ेंगे, और टकराव किस रूप में फूटेगा?
Shlokas
Verse 1
(दाक्षिणात्य अधिक पाठके ९६ श्लोक मिलाकर कुल ६० ३ “लोक हैं।) #++ # ० (0) अप आन एकोनचत्वारिशोड ध्याय: द्रोणाचार्यद्वारा अर्जुनके अलौकिक पराक्रमकी प्रशंसा वैशम्पायन उवाच त॑ दृष्टवा क्लीबवेषेण रथस्थं नरपुड्भवम् । शमीमभिमुखं यान्तं रथमारोप्य चोत्तरम्
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြော၏။ ထိုအခါ ကလီဗ (နပုংসက) အဝတ်အစားဖြင့် ရထားပေါ်ထိုင်နေသော လူထူးလူမြတ် အာဂျုနကို မြင်ကြ၏။ သူသည် ဥတ္တရကို ရထားပေါ်တင်ကာ သမီပင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ သွားနေ၏။
Verse 2
भीष्मद्रोणमुखास्तत्र कुरवो रथिसत्तमा: । वित्रस्तमनस: सर्वे धनंजयकृताद् भयात्
ထိုနေရာ၌ ဘီရှ္မနှင့် ဒရೋဏတို့ ဦးဆောင်သော ကုရုတို့—ရထားစစ်သည်တို့အနက် အထွတ်အထိပ်များ—အားလုံး စိတ်နှလုံးတုန်လှုပ်၍ ဓနဉ္ဇယ (အာဂျုန) က ဖြစ်ပေါ်စေသော ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ထိတ်လန့်နေကြ၏။
Verse 3
वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! नपुंसकवेषमें रथपर बैठे हुए नरश्रेष्ठ अर्जुनको, जो उत्तरको रथपर बिठाकर शमीवृक्षकी ओर जा रहे थे, भीष्म-द्रोण आदि कौरव महारथियोंने देखा। यह देखकर अर्जुनकी आशंका होनेसे वे सबके सब मन-ही-मन भयभीत हो उठे ।। तानवेक्ष्य हतोत्साहानुत्पातानपि चाद्भुतान् । गुरु: शस्त्रभृतां श्रेष्ठो भारद्वाजो5भ्यभाषत,उन सब महारथियोंको हतोत्साह देख तथा अद्भुत उत्पातोंको भी देखकर शस्त्रधारियोंमें श्रेष्ठ भरद्वाजनन्दन आचार्य द्रोण बोले--
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြော၏။ “အို မင်းကြီး၊ ဘီရှ္မ၊ ဒရೋဏ စသော ကောရဝ မဟာရထီတို့သည် နပုংসက အဝတ်အစားဖြင့် ရထားပေါ်ထိုင်နေသော လူထူးလူမြတ် အာဂျုနကို မြင်ကြ၏။ သူသည် ဥတ္တရကို ရထားပေါ်တင်ကာ သမီပင်ဘက်သို့ သွားနေ၏။ ထိုကိုမြင်၍ အာဂျုနဟု သံသယဖြစ်သဖြင့် သူတို့အားလုံး စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့လာကြ၏။ ထိုမဟာရထီတို့ စိတ်အားကျနေသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ထူးဆန်းသော အနိမိတ်အကြောင်းအရာများကိုလည်းကောင်း မြင်သဖြင့် လက်နက်ကိုင်တို့အနက် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော ဘာရဒ္ဝာဇ၏သား ဆရာ ဒရိုဏက သူတို့အား မိန့်ကြား၏။”
Verse 4
चण्डाश्न वाता: संवान्ति रूक्षा: शर्करवर्षिण: | भस्मवर्णप्रकाशेन तमसा संवृतं नभ:,“इस समय कंकड़ बरसानेवाली प्रचण्ड एवं रूखी हवा चल रही है। राखके समान रंगवाले अन्धकारसे आकाश आच्छादित हो रहा है
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြော၏။ “ကြမ်းတမ်း၍ ပြင်းထန်သော လေများ တိုက်ခတ်လာပြီး ကျောက်ခဲသဲခဲများကို မိုးကဲ့သို့ ပက်ကျစေသည်။ မီးခိုးပြာရောင် အလင်းတောက်သည့် အမှောင်က ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသည်။”
Verse 5
रूक्षवर्णाश्ष जलदा अनबन ्शना: । निःसरन्ति च कोशेभ्य: १ विविधानि च
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြော၏။ “ကြမ်းတမ်းသော အရောင်အဆင်းရှိသည့် မိုးတိမ်များသည် တစ်စုတစ်စည်း မဖုံးလွှမ်းဘဲ ပေါ်ထွက်လာကြ၏။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့၏ အဖုံးအကာများမှ အမျိုးမျိုးသော ပုံသဏ္ဌာန်များ ထွက်ပေါ်လာကြ၏။”
Verse 6
“रूक्ष वर्णवाले अद्भुत बादल भी दृष्टिगोचर हो रहे हैं। म्यानोंसे अनेक प्रकारके शस्त्र निकल रहे हैं ।। शिवाश्चव विनदन्त्येता दीप्तायां दिशि दारुणा: | हयाश्चाश्रूणि मुज्चन्ति ध्वजा: कम्पन्त्यकम्पिता:
ဝိုင်ရှမ္ပါယန မိန့်သည်– «မီးလောင်တောက်ပသကဲ့သို့သော အရပ်၌ ကြောက်မက်ဖွယ် မြေခွေးတို့ အော်ဟစ်နေကြ၏။ မြင်းတို့ မျက်ရည်ကျနေကြပြီး၊ အမြဲတည်ငြိမ်သော အလံတော်များပင် တုန်လှုပ်နေကြ၏။ ဤသည်တို့သည် အမင်္ဂလာနိမိတ်များဖြစ်၍ အရေးကြီးသော အကျပ်အတည်းနီးကပ်လာခြင်းနှင့် စစ်ပွဲမတိုင်မီ ဓမ္မ၏ လှုပ်ရှားယိုင်ယွင်းမှုကို ညွှန်ပြ၏»။
Verse 7
“दिशाओंमें आग-सी लग रही है और उनमें ये भयंकर गीदड़ियाँ चीत्कार करती हैं। घोड़े आँसू बहाते हैं और रथोंकी ध्वजाएँ बिना हिलाये ही हिल रही हैं ।। यादृशान्यत्र रूपाणि संदृश्यन्ते बहूनि च यत्ता भवन्तस्तिष्ठन्तु साध्यसं समुपस्थितम्,'यहाँ जैसे-जैसे बहुत-से रूप (लक्षण) दिखायी दे रहे हैं, उनसे यह सूचित होता है कि कोई महान् भय उपस्थित होनेवाला है; आप सब लोग सावधान हो जायाँ
ဝိုင်ရှမ္ပါယန မိန့်သည်– «အရပ်အားလုံး၌ မီးလောင်သကဲ့သို့ ထင်ရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် မြေခွေးတို့ အော်ဟစ်ကြ၏။ မြင်းတို့ မျက်ရည်ကျကြပြီး၊ ရထားပေါ် အလံတော်များသည် လှုပ်ရှားစေသူမရှိဘဲပင် တုန်ယင်နေကြ၏။ အခြားနေရာများတွင်လည်း တွေ့ဖူးသည့် အမင်္ဂလာလက္ခဏာများစွာသည် ယခုဤနေရာ၌ ထပ်မံပေါ်လာသဖြင့် ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ရပ် မကြာမီ ကျရောက်မည်ကို ညွှန်ပြ၏။ ထို့ကြောင့် သင်တို့အားလုံး သတိထား၍ ရပ်တည်ကြလော့—ဆုံးဖြတ်ရမည့် ကိစ္စသည် ရောက်လာပြီ»။
Verse 8
रक्षध्वमपि चात्मानं व्यूहध्वं वाहिनीमपि । वैशसं च प्रतीक्षध्व॑ं रक्षध्वं चापि गोधनम्,“आपलोग अपने आपकी रक्षा तो करें ही, सेनाका भी व्यूह बना लें। युद्धमें बहुत बड़ा नरसंहार होनेवाला है। उसकी प्रतीक्षा करें और इस गोधनकी भी रखवाली करते रहें
«သင်တို့သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ကြလော့၊ တပ်ကိုလည်း စစ်တန်းစီ (ဗျူဟာ) အတိုင်း စီရင်ကြလော့။ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်မှုကြီးတစ်ရပ် နီးကပ်လာပြီ—အဆင်သင့်ရှိကြလော့—ဤနွားပစ္စည်း (ဂိုဓန) ကိုလည်း သတိကြီးစွာ စောင့်ရှောက်ကြလော့»။
Verse 9
एष वीरो महेष्वास: सर्वशस्त्रभृतां वर: । आगत: क्लीबवेषेण पार्थों नास्त्यत्र संशय:,“नपुंसकवेशमें ये समस्त शस्त्रधारियोंमें श्रेष्ठ महान् धनुर्धर वीर अर्जुन ही आ गये हैं, इसमें संदेह नहीं है
ဤသူရဲကောင်း မဟာဓနုရှင်သည် လက်နက်ကိုင်တို့အနက် အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ နပုংসကဝတ်ဖြင့် ရောက်လာပြီ။ သူသည် ပါဋ္ဌ (အာဂျုန်) ဖြစ်သည်—သံသယမရှိ။
Verse 10
नदीज लड्केशवनारिकेतु- न॑गाह्वयो नाम नगारिसूनु: । एषो<ड्रनावेषधर: किरीटी जित्वा5व य॑ नेष्यति चाद्य गा व:,“गंगानन्दन! जिनकी ध्वजापर हनुमानजी विराजमान होते हैं, एक वृक्षका नाम (अर्जुन) ही जिनका नाम है और जो इन्द्रके पुत्र हैं, वे किरीटधारी धनंजय ही नारी-वेश धारण किये यहाँ आ रहे हैं। ये जिसको जीतकर आज हमारी इन गौओंको लौटा ले जायूँगे, उस दुर्योधनकी रक्षा कीजिये
«ဂင်္ဂါ၏သားတော်ရေ! ဟနုမာန်တော်ကို အလံတော်ပေါ် တင်ဆောင်ထားသော၊ အမည်သည် သစ်ပင်အမည်တစ်ခုနှင့် တူညီသော၊ အင်္ဒြ၏သား မကူဋဆောင်း ဓနဉ္ဇယသည် မိန်းမဝတ်ဖြင့် ဤနေရာသို့ လာနေ၏။ သူသည် ဤနွားများကို လုယူထားသူကို ယနေ့ပင် အနိုင်ယူကာ ကျွန်ုပ်တို့၏ နွားများကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားမည်။ ထို့ကြောင့် ဒုရ္ယောဓနကို ကာကွယ်ကြလော့!»
Verse 11
स एष पार्थो विक्रान्त: सव्यसाची परंतप: । नायुद्धेन निवर्तेत सर्वैरपि सुरासुरै:,'ये वे ही शत्रुओंको संताप देनेवाले महापराक्रमी सव्यसाची अर्जुन हैं, जो (सामना होनेपर) सम्पूर्ण देवताओं तथा असुरोंके साथ भी बिना युद्ध किये पीछे नहीं लौट सकते
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– «ဤသူသည် ပါဋ္ဌ (ပာဋ္ဌ) အာర్జုန—ရဲရင့်သတ္တိကြီးသော စဗျသಾಚီ (လက်နှစ်ဖက်လုံးဖြင့် မြားပစ်နိုင်သူ)၊ ရန်သူတို့ကို မီးလောင်စေသူ ဖြစ်၏။ နတ်တို့နှင့် အသူရတို့ အားလုံးပေါင်း၍ ရင်ဆိုင်လာသော်လည်း စစ်မတိုက်ဘဲ နောက်ဆုတ်မည်မဟုတ်»။
Verse 12
क्लेशितश्न वने शूरो वासवेनापि शिक्षित: । अमर्षवशमापन्नो वासवप्रतिमो युधि । नेहास्य प्रतियोद्धारमहं पश्यामि कौरवा:,“कौरवो! साक्षात् इन्द्रने भी इन्हें अस्त्रविद्याकी शिक्षा दी है। युद्धमें कुपित होनेपर ये साक्षात् इन्द्रके समान पराक्रम दिखाते हैं। तुम लोगोंने इन शूरवीरको वनमें (अनुचित) क्लेश पहुँचाया है। मुझे इनका सामना करनेवाला कोई योद्धा यहाँ नहीं दिखायी देता
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– «ဤသူရဲကောင်းကို တောထဲတွင် မတရားစွာ ပင်ပန်းဆင်းရဲစေခဲ့ကြပြီး၊ ဝါသဝ (အိန္ဒြ) ကိုယ်တိုင်ကလည်း လက်နက်ပညာကို သင်ပေးခဲ့သည်။ စစ်မြေပြင်၌ တရားမျှတသော ဒေါသက လွှမ်းမိုးလာသော် အိန္ဒြနှင့်တူသော အင်အားကို ပြသတတ်၏။ အို ကౌရဝတို့၊ ဤနေရာ၌ သူနှင့် တကယ်တမ်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်မည့် စစ်သူရဲတစ်ဦးမျှ မမြင်ရ»။
Verse 13
महादेवो<पि पार्थेन श्रूयते युधि तोषित: । किरातवेषप्रच्छन्नो गिरौ हिमवति प्रभु:,“सुना जाता है, हिमालय पर्वतपर किरातवेशमें छिपे हुए साक्षात् भगवान् शंकरको भी अर्जुनने युद्धमें संतुष्ट किया था"
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– «ဟိမဝန္တတောင်ပေါ်၌ ကိရာတ မုဆိုးရုပ်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ကာ ပေါ်ထွန်းလာသော မဟာဒေဝ (သီဝ) ကိုယ်တိုင်ပင် စစ်ပွဲ၌ ပါဋ္ဌ (အာర్జုန) ကြောင့် ကျေနပ်နှစ်သက်ခဲ့သည်ဟု ကြားရသည်»။
Verse 14
कर्ण उवाच सदा भवान् फाल्गुनस्य गुणैरस्मान् विकत्थसे । न चार्जुन: कलापूर्णो मम दुर्योधनस्य च
ကರ್ಣက ပြောသည်– «သင်သည် ဖာလ္ဂုန (အာర్జုန) ၏ ဂုဏ်ရည်များကို အမြဲတမ်း ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့တွင် ချီးမြှောက်ပြောဆိုနေသည်။ သို့သော် အာర్జုနသည် အရာရာ၌ ပြည့်စုံသူ မဟုတ်သကဲ့သို့၊ ကျွန်ုပ်နှင့် ဒုర్యೋಧနလည်း ထိုနည်းတူပင်»။
Verse 15
कर्णने कहा--आचार्य! आप सदा हमारे सामने अर्जुनके गुणोंकी श्लाघा करते रहते हैं, परंतु अर्जुन मेरी और दुर्योधनकी सोलहवीं कलाके भी बराबर नहीं है ।। दुर्योधन उवाच यद्येष पार्थो राधेय कृतं कार्य भवेन््मम | ज्ञाता: पुनश्नरिष्यन्ति द्वादशाब्दान् विशाम्पते,दुर्योधनने कहा--राधानन्दन! यदि यह अर्जुन है; तब तो मेरा काम ही बन गया। अंगराज! अब ये पाण्डव पहचान लिये जानेके कारण फिर बारह वर्षोतक वनमें भटकेंगे
ဒုర్యೋಧနက ပြောသည်– «အို ရာဓာ၏သား ကರ್ಣ၊ ဤသူသည် ပါဋ္ဌ (အာర్జုန) ဖြစ်လျှင် ကျွန်ုပ်၏ ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံပြီ။ ပाण्डဝတို့ကို သိမြင်သွားကြသဖြင့် သူတို့သည် ထပ်မံ၍ တောနေရပ်ပြန်လည် နေထိုင်ကာ ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် နိရ္ဗာသန ခံရမည်၊ အို ပြည်သူတို့၏ အရှင်»။
Verse 16
अथैष वक्चिदेवान्य: क्लीबवेषेण मानव: । शरैरेनं सुनिशितै: पातयिष्यामि भूतले,और यदि यह नपुंसकवेशमें कोई दूसरा ही मनुष्य है, तो इसे अत्यन्त तीखे बाणोंद्वारा अभी इस भूतलपर मार गिराऊँगा
ဒုရ്യောဓနက ပြောသည်– «မဟုတ်လျှင် ဤသူသည် မိန်းမမဟုတ် ယောက်ျားမဟုတ်၏ အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ကာ ဖုံးကွယ်ထားသော အခြားယောက်ျားတစ်ယောက် ဖြစ်လျှင်၊ ငါ၏ အလွန်ထက်မြက်သော မြားများဖြင့် ဤမြေပြင်ပေါ်တွင်ပင် ချက်ချင်း လဲကျစေမည်»။
Verse 17
वैशम्पायन उवाच तस्मिन् ब्रुवति तद् वाक्य धार्तराष्ट्रे परंतप । भीष्मो द्रोण: कृपो द्रौणि: पौरुषं तदपूजयन्
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– ရန်သူတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေသူ ဓာရတရာရှ္ဋရ၏ သားက ထိုစကားကို ပြောနေစဉ်၊ ဘီရှ္မ၊ ဒြောဏ၊ ကೃပ နှင့် ဒြောဏ၏ သား (အရှ္ဝတ္ထာမာ) တို့သည် ထိုယောက်ျားသတ္တိကို ချီးမွမ်းကြ၏။
Verse 38
इस प्रकार श्रीमहाभारत विराटप्वके अन्तर्गत गोहरणपर्वमें उत्तर दिशासे गौओंके अपहरण के प्रसंगमें उत्तरके आश्वासनसे सम्बन्ध रखनेवाला अड़तीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
ဤသို့ဖြင့် «သီရိမဟာဘာရတ» ၏ «ဝိရာဋပရဝ» အတွင်းရှိ «ဂိုဟရဏ» (နွားလုယူခြင်း) အပိုင်းတွင်၊ နွားများကို မြောက်ဘက်သို့ ဆောင်ယူသွားသော ဖြစ်ရပ်နှင့် မင်းသား ဥတ္တရ၏ အားပေးနှစ်သိမ့်မှုနှင့် ဆက်စပ်သော သုံးဆယ့်ရှစ်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။
Verse 39
वैशम्पायनजी कहते हैं--परंतप! धृतराष्ट्रपुत्र दुर्योधनके ऐसा कहनेपर भीष्म, द्रोण, कृप और अभश्वत्थामाने उसके इस पराक्रमकी बड़ी प्रशंसा की ।। इति श्रीमहाभारते विराटपर्वणि गोहरणपर्वणि उत्तरगोग्रहे अर्जुनप्रशंसायामेकोनचत्वारिंशो 5 ध्याय:,इस प्रकार श्रीमहाभारत विराटपर्वके अन्तर्गत गोहदरणपर्वमें उत्तर दिशाकी ओरसे गौओके अपहरण के प्रसंगमें अ्जुनकी प्रशंसाविषयक उनतालीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– «ရန်သူတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေသူရေ! ဓာရတရာရှ္ဋရ၏ သား ဒုရ്യောဓနက ထိုသို့ ပြောပြီးနောက်တွင်ပင် ဘီရှ္မ၊ ဒြောဏ၊ ကೃပ နှင့် အရှ္ဝတ္ထာမာတို့သည် သူ၏ သတ္တိပြမှုကို အလွန်ချီးမွမ်းကြ၏»။ ဤသို့ဖြင့် မဟာဘာရတ၏ ဝိရာဋပရဝ အတွင်းရှိ ဂိုဟရဏ အပိုင်းတွင်၊ မြောက်ဘက်မှ နွားများကို ဖမ်းယူသည့် ဖြစ်ရပ်နှင့် အာర్జုန၏ ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော သုံးဆယ့်ကိုးမြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။
Frequently Asked Questions
The tension between maintaining the vow of concealment and fulfilling protective duty: Arjuna reveals identity selectively to stabilize Uttara and enable legitimate defense without uncontrolled public exposure.
Reputation is framed as ethically grounded action over time: epithets encode conduct (restraint, victory through perseverance, skill, and avoidance of ignoble acts), turning biography into moral taxonomy.
No formal phalaśruti is stated; the closest meta-layer is Vaiśaṃpāyana’s narrative closure emphasizing reconciliation—Uttara’s apology, Arjuna’s acknowledged stature, and the resulting confidence that reorients the episode’s strategic momentum.