Shloka 9
Kīcaka-vadha-pratisaṃjñā: Rumor in Matsya and the Kaurava Scouts’ Report (कीचकवध-प्रतिसंज्ञा)
गच्छ सैरन्दध्रि भद्रं ते यथाकामं वरानने । बिभेति राजा सुश्रोणि गन्धर्वेभ्य: पराभवात्
vaiśampāyana uvāca | gaccha sairandhri bhadraṃ te yathākāmaṃ varānane | bibheti rājā suśroṇi gandharvebhyaḥ parābhavāt ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– «သွားလော့ စိုင်ရန်ဒရီ၊ သင်၌ ကောင်းကျိုး ဖြစ်ပါစေ။ မျက်နှာလှသော မိန်းမရေ၊ သင်လိုသည့် နေရာသို့ သွားလော့။ ခါးတင်လှသော မိန်းမရေ၊ မင်းကြီးသည် ကြောက်ရွံ့နေသည်—ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ အရှက်ခွဲမှုကြောင့်ပင်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how past defeat and public humiliation can shape a ruler’s present conduct: fear arises from remembered vulnerability, and authority may yield to caution. Ethically, it suggests that unchecked pride leading to disgrace can later constrain one’s freedom and decision-making.
The narrator reports that Sairandhrī is told she may go wherever she wishes, with a blessing for her welfare. The reason given is that the king is afraid of the Gandharvas due to a prior defeat or humiliation connected with them.