Mahabharata — Virata Parva, Shloka 44
द्रौपदी-भीमसेनसंवादः
Draupadī–Bhīmasena Dialogue on Suffering, Kāla, and Daiva
अपश्यमेनं श्रीमन्तं मत्स्यं भ्राजिष्णुमुत्तमम् । विराटमुपतिष्ठ न्तं दर्शयन्तं च वाजिन:
apaśyam enaṁ śrīmantaṁ matsyaṁ bhrājiṣṇum uttamam | virāṭam upatiṣṭhantaṁ darśayantaṁ ca vājinaḥ ||
ဝိုင်သမ္ပာယနက ပြောသည်– «ငါသည် သူ့ကို မြင်ခဲ့၏—တောက်ပခမ်းနား၍ ရောင်ခြည်ထွန်းလင်းကာ မတ္စျပြည်သူတို့အနက် အထူးမြတ်သူ—ဗိရာဋမင်း၏ အနီး၌ ရပ်တည်၍ အမှုထမ်းကာ မြင်းတို့ကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ပြသနေသည်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic self-control and integrity: even a noble, capable person can accept humble service and perform it expertly to uphold a righteous vow (concealment during exile) and avoid causing harm through premature revelation.
Vaiśampāyana narrates that he saw a radiant figure in the Matsya court attending King Virāṭa and presenting the horses—standing ready in service and demonstrating the steeds, consistent with the Pandavas’ incognito life in Virāṭa’s kingdom.