Mahabharata — Virata Parva, Shloka 35
द्रौपदी-भीमसेनसंवादः
Draupadī–Bhīmasena Dialogue on Suffering, Kāla, and Daiva
दूयामि भरतमश्रेष्ठ दृष्ट॒वा ते भ्रातरं प्रियम् । गोषु गोवृषसंकाशं मत्स्येनाभिनिवेशितम्
Vaiśampāyana uvāca: dūyāmi bharataśreṣṭha dṛṣṭvā te bhrātaraṁ priyam | goṣu govṛṣasaṅkāśaṁ matsyenābhiniveśitam ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– «အို ဘာရတတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူ၊ နွားအုပ်ထဲက မြတ်သော နွားထီးကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ခိုင်မာသော သင်၏ချစ်ခင်ရသောညီ သဟဒေဝကို မတ္စျာဘုရင်က နွားများကိုစောင့်ရှောက်စေ၍ အမှုထမ်းအဖြစ်ထားသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ငါအလွန်နာကျင်ရသည်။ ထိုကဲ့သို့ အဆင့်အတန်းပြောင်းလဲမှုသည် ငါ့နှလုံးကို ထိခိုက်စေသည်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as steadfast endurance: even those of high birth accept humble roles without resentment when bound by a vow and necessity. Ethical strength is shown in self-control, patience, and commitment to a chosen duty despite social reversal.
During the Pandavas’ incognito year in the Matsya kingdom, Sahadeva is assigned by King Virāṭa to work among the cattle. The narrator expresses sorrow at seeing a noble warrior reduced to cow-service, underscoring the hardship of concealment and exile.