Shloka 24
Draupadī’s Grief at Seeing the Heroes in Disguise (द्रौपदी-विषादः / वेष-परिभव-वर्णनम्)
अन्धान वृद्धांस्तथानाथान् बालानू् राष्ट्रेषु दुर्गतान् । बिभर्ति विविधान् राजा धृतिमान् सत्यविक्रम: । संविभागमना नित्यमानृशंस्याद् युधिष्ठिर:
andhān vṛddhāṁs tathānāthān bālānū rāṣṭreṣu durgatān | bibharti vividhān rājā dhṛtimān satyavikramaḥ | saṁvibhāgamanā nityam ānṛśaṁsyād yudhiṣṭhiraḥ, dhairyavān tathā satyaparākramī |
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– သစ္စာတရားပေါ် အခြေခံသော သတ္တိနှင့် စွမ်းအားရှိသည့် တည်ကြည်သော မင်း ယုဓိဋ္ဌိရသည် မိမိနိုင်ငံအတွင်း အခက်အခဲကျရောက်သူများ—မျက်မမြင်များ၊ အိုမင်းသူများ၊ အကာအကွယ်မဲ့သူများနှင့် ကလေးသူငယ်များကို အစဉ်မပြတ် ထောက်ပံ့စောင့်ရှောက်ခဲ့၏။ မျှတစွာ ခွဲဝေပေးကမ်းလိုသော စိတ်ထားဖြင့်၊ သဘာဝကရုဏာရှိသော ယုဓိဋ္ဌိရသည် အမျိုးမျိုးသော အားထားသူများကို အစာအဟာရနှင့် လိုအပ်ရာများဖြင့် အမြဲတမ်း ပြုစုထောက်ပံ့ခဲ့၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A king’s dharma is not merely power or conquest but compassionate stewardship: truthful strength expresses itself through steady support of the vulnerable and fair distribution of resources (saṁvibhāga), grounded in non-cruelty (ānṛśaṃsya) and fortitude (dhṛti).
Vaiśaṃpāyana describes Yudhiṣṭhira’s character as a ruler: he continually provides food and support to those in hardship within his realm—especially the blind, the elderly, the unprotected, and children—showing that his courage and prowess are inseparable from truth and compassion.