Shloka 20
द्रौपद्याः शोकवचनम्
Draupadī’s Lament and Indictment of Misfortune
“तुम्हें सुख हो या दुःख, बुरा हुआ हो या भला, सब बातें ठीक-ठीक कह जाओ। वह सब सुनकर मैं उसके निवारणके लिये उचित उपाय सोचूँगा ।।
tubhyaṃ sukhaṃ vā duḥkhaṃ vā bādhakaṃ vā śubhaṃ tathā | sarvaṃ yathāvad ācakṣva tac chrutvāhaṃ nivāraṇe yuktam upāyaṃ cintayiṣyāmi || aham eva hi te kṛṣṇe viśvāsyaḥ sarvakarmasu | aham āpatsu cāpi tvāṃ mokṣayāmi punaḥ punaḥ ||
«ပျော်ရွှင်စေသော်လည်းကောင်း၊ ဝမ်းနည်းစေသော်လည်းကောင်း၊ ဆိုးရွားသော်လည်းကောင်း၊ ကောင်းမွန်သော်လည်းကောင်း—ဖြစ်ပျက်သမျှကို အမှန်အတိုင်း တိတိကျကျ ပြောပြလော့။ အားလုံးကို ကြားပြီးလျှင် ငါသည် ထိုအရာကို ဖြေရှင်းရန် သင့်လျော်သော နည်းလမ်းကို စဉ်းစားမည်။ အို ကృష్ణာ၊ အလုပ်ကိစ္စအားလုံးတွင် ငါတစ်ယောက်တည်းသာ သင်ယုံကြည်အားထားရမည့်သူ ဖြစ်၏။ အန္တရာယ်အခါတိုင်းလည်း ငါသည် မကြာခဏ သင့်ကို ကူညီကာ ဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်စေမည်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes truthful, complete disclosure in counsel and the ethical duty of a trusted ally to seek appropriate remedies and provide repeated protection in times of crisis.
A speaker reassures Kṛṣṇā (Draupadī) to report events exactly—whether pleasant or painful—promising to devise a suitable solution and affirming steadfast reliability and rescue whenever danger arises.