Shloka 44
Adhyāya 14: Sudēṣṇā Sends Sairandhrī to Kīcaka’s House (सुदेष्णा–सैरन्ध्री–कीचक संवादः)
सर्वकामसमृद्धेषु भोगेष्वनुपमेष्विह । भोक्तव्येषु च कल्याणि कस्माद् दास््ये रता हासि
sarvakāmasamṛddheṣu bhogeṣv anupameṣv iha | bhoktavyeṣu ca kalyāṇi kasmād dāsye ratā hāsi ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– «မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသော မတူညီလှသည့် အပျော်အပါးများကို ဤနေရာ၌ သင်ခံစားရန် လွယ်ကူစွာ ရရှိနေသော်လည်း၊ အဘယ်ကြောင့် သင်သည် ကျွန်မအဖြစ်ကိုပင် စွဲလမ်းနေသနည်း?»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts material abundance with a chosen life of service, implicitly raising an ethical question: when pleasure and privilege are available, what inner commitment or principle leads someone to prefer humility, duty, or self-restraint over indulgence?
In Vaiśampāyana’s narration, someone addresses an ‘auspicious lady’ and questions her preference for remaining in a servant’s role despite the availability of exceptional comforts and pleasures, highlighting a tension between external opportunity and personal resolve.