Shloka 18
“क्या तुम कामदेवके अंगोंसे क्रीड़ा करनेवाली अतिशय रूपवती रति हो? सुभ्रु! तुम चन्द्रमाकी परम उत्तम प्रभाके समान अत्यन्त उद्भासित हो रही हो ।।
api cekṣaṇapakṣmāṇāṁ smitaṁ jyotsnopamaṁ śubham | divyāṁśuraśmibhir vṛttaṁ divyakāntimanoramam ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– «သင်သည် ကာမဒေဝ၏ အင်္ဂါများနှင့် ကစားမြူးသော အလွန်လှပသည့် ရတီမလား။ မျက်ခုံးလှသောသူမ၊ သင်သည် လမင်း၏ အကောင်းဆုံး အလင်းရောင်ကဲ့သို့ အလွန်တောက်ပနေ၏။ သင်၏ တစ်ဝက်ချထားသော မျက်ခွံများနှင့် မင်္ဂလာရှိသော အပြုံးသည် လရောင်ကဲ့သို့ စိတ်ကို ပျော်ရွှင်စေ၏။ ဒိဗ္ဗရောင်ခြည်များဖြင့် ဝန်းရံထားသော သင်၏ လမင်းသဖွယ် မျက်နှာသည် ကောင်းကင်ဆန်သော တောက်ပမှုဖြင့် စိတ်ကို ဖမ်းစားလှ၏။ ထိုကို မြင်လျှင် ကမ္ဘာလုံးတွင် မည်သည့်ယောက်ျားက ကာမ၏ အာဏာအောက် မကျရောက်နိုင်မည်နည်း»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how sensory beauty can overpower self-control, implicitly warning that desire (kāma) can seize the mind when one is captivated by outward charm; ethical steadiness requires vigilance over the senses.
Vaiśampāyana narrates a scene of admiration in which a woman’s beauty is described through lunar imagery—moonlight-like smile and radiant face—suggesting that any man who beholds her would be stirred by desire.