Shloka 3
दक्षिणदिशि तीर्थवर्णनम्
Southern Tīrthas: Godāvarī to Dvāravatī
स हि वीरोअ<नुरक्तश्न समर्थश्च॒ तपोधन: । कृती च भृशमप्यस्त्रे वासुदेव इव प्रभु:,“वह वीर मुझमें अनुराग रखनेवाला, सामर्थ्यशाली, तपस्याका धनी, पुण्यात्मा और अस्त्र-शस्त्रोंके ज्ञानमें भगवान् श्रीकृष्णकी भाँति प्रभावशाली है
sa hi vīro 'nuraktaś ca samarthaś ca tapodhanaḥ | kṛtī ca bhṛśam apy astre vāsudeva iva prabhuḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– «သူသည် သူရဲကောင်းတစ်ဦးဖြစ်၍ သစ္စာနှင့်ချစ်ခင်မှုအလွန်နက်ရှိုင်းကာ စွမ်းရည်ပြည့်ဝ၍ ထိရောက်သန်မာသည်။ တပဿာ၏ကုသိုလ်အင်အားကြွယ်ဝပြီး ဓမ္မကျင့်ဝတ်၌လည်း ပြည့်စုံတတ်မြောက်သည်။ လက်နက်ပညာ၌ အလွန်ကျွမ်းကျင်ကာ အာဏာသဘောနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာ၌ ဝာစုဒေဝ (ကృష్ణ) ကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့ ထင်ရှားအုပ်စိုးနိုင်သူဖြစ်သည်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse praises an ideal warrior-leader: devotion and loyalty (anurāga), practical capability (sāmarthya), inner discipline and merit (tapas), and refined mastery of arms—showing that true authority is grounded in virtue and self-control, not merely force.
Vaiśaṃpāyana describes a particular hero’s qualities to the listener, emphasizing his devotion, strength, ascetic merit, and exceptional weapon-skill, and elevates him by comparing his commanding presence to Vāsudeva (Kṛṣṇa).