Shloka 104
जाती: स स्मरते बद्दीर्नाकपृष्ठे च मोदते । गम्यान्यपि च तीर्थानि कीर्तितान्यगमानि च
jātīḥ sa smarate baddhīr nākapṛṣṭhe ca modate | gamyāny api ca tīrthāni kīrtitāny agamāni ca
ပုလတ်စျက ပြောသည်– «သူသည် ချည်နှောင်ခံခဲ့ရသော မွေးဖွားမှုများစွာကို မှတ်မိလာပြီး ကောင်းကင်၏ အထွတ်အထိပ်၌ ပျော်ရွှင်မြူးတူးလေသည်။ ထို့ပြင် သူတကယ်သွားရောက်ခဲ့သော သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ (tīrtha) များကိုလည်း မှတ်မိပြီး၊ မသွားရောက်ခဲ့သော်လည်း လူတို့က ချီးမွမ်းပြောဆိုခဲ့သည့် သန့်ရှင်းရာနေရာများကိုပါ ပြန်လည်သတိရလေသည်»။
पुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse underscores karmic continuity: even in heavenly enjoyment one retains awareness of past bondage and of one’s religious acts—both performed pilgrimages and merely heard-of holy places—highlighting that merit and memory follow the soul beyond a single life.
Pulastya is describing the post-mortem experience of a person who attains heaven: he delights there, yet remembers prior constrained existences and recollects the tīrthas he visited as well as those he only heard praised but did not reach.