Mahabharata — Vana Parva, Shloka 87
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
ततो गच्छेत राजेन्द्र धेनुकं लोकविश्रुतम् । एकरात्रोषितो राजन् प्रयच्छेत् तिलधेनुकाम्
tato gacchet rājendra dhenukaṃ lokaviśrutam | ekarātroṣito rājan prayacchet tiladhenukām ||
ထို့နောက်၊ အို မင်းတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသော မင်းကြီး၊ လူသည် လောကတွင် ကျော်ကြားသော သန့်ရှင်းရာဌာန “ဓေနုက” သို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ တစ်ညတည်း တည်းခိုပြီးနောက်၊ အို မင်းကြီး၊ “နှမ်းနွား” (tiladhenukā) ဟု ခေါ်သော ဒါနကို ပေးလှူရမည်။
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
Pilgrimage is not merely travel but a disciplined vow: one should observe a prescribed stay and complete it with dāna. The tiladhenukā gift exemplifies ethical redistribution—concluding sacred observance with generosity that sustains dharma.
Ghūlastya instructs the king on the next step in a tīrtha itinerary: go to the renowned Dhenuka sacred place, stay one night, and then perform the specific donation called tiladhenukā.