Shloka 120
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
तत्र कोटिस्तु तीर्थानां विश्रुता भरतर्षभ । कूर्मरूपेण राजेन्द्र हासुरेण दुरात्मना
tatra koṭis tu tīrthānāṁ viśrutā bharatarṣabha | kūrmarūpeṇa rājendra hāsureṇa durātmanā | puṇḍarīkam avāpnoti viṣṇulokaṁ ca gacchati ||
အို ဘာရတမျိုး၏ အကောင်းဆုံးသူရဲကောင်း၊ ထိုနေရာ၌ တီရ္ထအစုကြီးဟု ကျော်ကြားသော တီရ္ထ-ကိုဋိ (tīrtha-koṭi) ရှိသည်။ အို မင်းကြီး၊ ဟာဆုရ (Hāsura) ဟုခေါ်သော မကောင်းသော အသူရတစ်ပါးသည် လိပ်ပုံစံ (ကူර්မ) ကို ယူကာ ထိုတီရ္ထအစုကို ဖမ်းယူသယ်ဆောင်သွားလေ့ရှိ하였다။ ထိုကို မြင်သဖြင့် အာနုဘော်အလုံးစုံရှိသော ဗိဿဏု (Viṣṇu) ဘုရားသည် ထိုသန့်ရှင်းရာအစုကို ကယ်တင်၍ ပြန်လည်တည်ထောင်ပေး하였다။ အို ယုဓိဋ္ဌိရ (Yudhiṣṭhira)၊ ထို တီရ္ထ-ကိုဋိ တွင် ရေချိုးသင့်သည်။ ထိုသို့ပြုသော ဘုရားဖူးသည် ပုဏ္ဍရိက (Puṇḍarīka) ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို ရပြီး ဗိဿဏုလောကသို့ ရောက်သည်။
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
Sacred places and righteous practices (like bathing at a tīrtha) are protected by divine order; sincere pilgrimage performed with faith yields great merit, comparable to major sacrifices, and leads toward higher spiritual destinations (here, Viṣṇuloka).
A notorious Asura named Hāsura, disguised as a tortoise, was stealing or dragging away a renowned cluster of pilgrimage sites; Viṣṇu intervenes to restore it, and the speaker instructs Yudhiṣṭhira that bathing there grants the merit of the Puṇḍarīka sacrifice and leads to Viṣṇu’s abode.