Shloka 79
Tīrtha-yātrā: Phalaśruti and Sacred Geography from Lohitya to Prayāga
Pulastya’s Instruction
किंदाने च नर: स्नात्वा किंजप्ये च महीपते । अप्रमेयमवाप्रोति दानं जप्यं च भारत,महीपते! वहाँ किंदान और किंजप्य नामक तीर्थ भी हैं। भारत! उनमें स्नान करनेसे मनुष्य दान और जपका असीम फल पाता है
kiṃdāne ca naraḥ snātvā kiṃjapye ca mahīpate | aprameyam avāpnoti dānaṃ japyaṃ ca bhārata ||
ဃူလස්တျက ပြော၏— «အို မင်းကြီး၊ ကိံဒာန (Kiṃdāna) ဟူသော တီရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင်လည်းကောင်း၊ ထို့အတူ ကိံဇပျ (Kiṃjapya) တီရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင်လည်းကောင်း၊ လူသည် တိုင်းတာမရသော ဓမ္မဖလကို ရရှိ၏—ဒါနပြုခြင်း၏ ကုသိုလ်နှင့် မန္တရားရွတ်ဆိုခြင်း (japa) ၏ ကုသိုလ်နှင့် တူညီသော အကျိုးဖြစ်၏။ အို ဘာရတ၊ ဤတီရ္ထတို့သည် ရိုသေသဒ္ဓါဖြင့် ချဉ်းကပ်သူအား အဆုံးမရှိသော ဆုလာဘ်ကို ပေးတတ်၏»။
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that sincere pilgrimage and ritual purification (bathing at a tīrtha) can yield immeasurable spiritual merit, comparable to the fruits of charity (dāna) and sacred recitation (japa), emphasizing inner reverence and dharmic practice.
In the context of the Vana Parva tīrtha-yātrā descriptions, the speaker Ghūlastya points out specific sacred places—Kiṃdāna and Kiṃjapya—to the king, explaining the exceptional merit gained by bathing there.