Shloka 28
पूरयित्वा नरव्यात्र रुधिरेणेति विश्रुतम् । पितरस्तर्पिता: सर्वे तथैव प्रपितामहा:,पुरुषसिंह! उन कुण्डोंको उन्होंने रक्तसे भर दिया था, ऐसा सुना जाता है। उसी रक्तसे परशुरामजीने अपने पितरों और प्रपितामहोंका तर्पण किया
pūrayitvā naravyātra rudhireṇeti viśrutam | pitaras tarpitāḥ sarve tathaiva prapitāmahāḥ puruṣasiṃha |
ဃူလස්တျက ပြောသည်— «လူတို့၏ သွေးဖြင့် ထိုအကန်များကို ဖြည့်ခဲ့သည်ဟု ထင်ရှားစွာ ကြားရ၏။ ထိုသွေးတည်းဟူသော အရာဖြင့်ပင် ပရရှုရာမသည် တර්ပဏ (ရေ/အရည် လောင်းပူဇော်ခြင်း) ကို ပြုကာ မိမိ၏ ဘိုးဘွားအားလုံး—အဖေဘိုးဘွားနှင့် အဖိုးအဖွားဘိုးဘွားတို့ကို—တင်းတိမ်စေခဲ့၏။ အို လူသတ္တဝါတို့အနက် ခြင်္သေ့တည်းဟူသောသူ!»
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the tension between ritual duty (tarpaṇa to ancestors) and the moral cost of violence: even acts framed as religious offerings can become ethically troubling when fueled by vengeance and bloodshed.
The speaker reports a famed tradition: Paraśurāma filled pits with the blood of slain men and then used that blood to perform ancestral libations, thereby ‘satisfying’ his forefathers and great-forefathers.