Shloka 192
Tīrtha-yātrā: Phalaśruti and Sacred Geography from Lohitya to Prayāga
Pulastya’s Instruction
संनिहत्यामुपस्पृश्य राहुग्रस्ते दिवाकरे । अश्वमेधशतं तेन तत्रेष्ट शाश्वतं भवेत्,सूर्यग्रहणके समय संनिहतीमें स्नान करनेसे सौ अश्वमेधयज्ञोंका अभीष्ट एवं शाश्वत फल प्राप्त होता है
sannihatyām upaspṛśya rāhugraste divākare | aśvamedhaśataṁ tena tatreṣṭaṁ śāśvataṁ bhavet ||
ဃူလတ်စတျာက ဆိုသည်— «ရာဟုက နေကို ဖုံးလွှမ်းသည့် အချိန် (နေကြတ်ချိန်) တွင် Sannihatyā ၌ ရေချိုးပါက၊ ထိုနေရာ၌ ပြုလုပ်သော အရှွမေဓ ယဇ်တစ်ရာနှင့် တူညီသည့် လိုလားသော၊ တည်မြဲသော ကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိမည်» ဟု။ ဤစကားသည် နေကြတ်ချိန် ရေချိုးခြင်းကို ဓမ္မတရားနှင့် ကိုက်ညီသော လုပ်ရပ်ဟု ချီးမွမ်းကာ၊ အကြမ်းဖက်မှု သို့မဟုတ် အလှပြမှုထက် သန့်ရှင်းမှု၊ အချိန်မှန်ကန်မှုနှင့် ယုံကြည်ခြင်းကို အလေးထားကြောင်း ပြသသည်။
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that properly timed, faith-filled observance at a sacred place—here, bathing during a solar eclipse—can yield immense and lasting spiritual merit, comparable to grand royal sacrifices, highlighting inner purity and dharmic discipline over mere external grandeur.
A speaker named Ghūlastya is describing the greatness of a particular tīrtha (Sannihatyā) within the Vana Parva’s pilgrimage context, praising the specific act of bathing there during a solar eclipse as producing extraordinary, enduring religious fruit.