Shloka 7
Kāmyake Arjuna-viyogaḥ — The Pandavas’ despondency in Kāmyaka during Arjuna’s absence
एकाकिनैव सुमहन्नलेन पृथिवीपते । दुःखमासादितं घोरें प्राप्तश्चाभ्युदय: पुन:,पृथ्वीपते! राजा नलने अकेले ही यह भयंकर और महान् दु:ख प्राप्त किया था; उन्हें पुनः अभ्युदयकी प्राप्ति हुई
ekākināiva sumahannalena pṛthivīpate | duḥkham āsāditaṃ ghore prāptaś cābhyudayaḥ punaḥ ||
ဗြဟဒသွဝက ပြောသည်– «အို မြေကြီး၏ အရှင်၊ မဟာရာဇာ နလသည် တစ်ယောက်တည်းဖြစ်သော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကြီးမားသော ဒုက္ခထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့၏။ သို့ရာတွင် နောက်တစ်ဖန် ပြန်လည် တိုးတက်รุ่งรุ่ง (အဘျုဒယ) ကို ရရှိခဲ့၏»။
बृहदश्च उवाच
Educational Q&A
Even overwhelming suffering, endured with steadiness, need not be final; a person can rise again. The verse underscores resilience and the possibility of renewed prosperity after adversity.
Bṛhadaśva, instructing the king (Yudhiṣṭhira), points to King Nala’s experience: though Nala faced terrible misery while alone, he later regained success—offered as reassurance and moral encouragement.