Shloka 20
वैषम्यं परम॑ प्राप्तो द:खितो गतचेतन: । भर्ता ते5हं निबोधेदं वचन हितमात्मन:,“मैं बड़ी विषम परिस्थितिमें पड़ गया हूँ। दुःखके मारे मेरी चेतना लुप्त-सी हो रही है। मैं तुम्हारा पति हूँ, अतः तुम्हारे हितकी बात बता रहा हूँ, इसे सुनो--
vaiṣamyaṃ paramaṃ prāpto duḥkhito gatacetanaḥ | bhartā te 'haṃ nibodhedaṃ vacanaṃ hitam ātmanaḥ ||
ဗြဟဒသွဝက ပြောသည်– «ငါသည် အလွန်အမင်း ဆိုးရွားသော အကျပ်အတည်းထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့ပြီ။ ဒုက္ခကြောင့် ဖိစီးခံရသဖြင့် ငါ့အသိစိတ်သည် ပျောက်ကွယ်သလို ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ငါသည် သင်၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သည်—ထို့ကြောင့် ဤစကားကို နားလည်လော့။ သင်၏ အကျိုးအတွက် ကောင်းသောစကားကို ငါပြောမည်။ နားထောင်လော့»။
बृहृदश्च उवाच
Educational Q&A
Even amid extreme distress, one should speak and accept counsel grounded in welfare (hita). The speaker invokes the ethical responsibility of a husband/protector (bhartā) to offer guidance aimed at the other’s good, not merely to vent grief.
Bṛhadaśva, overwhelmed by misfortune and sorrow, addresses his wife and prepares to give her advice. He frames his forthcoming words as beneficial counsel, appealing to his role as her husband and supporter.