Shloka 17
दमयन्त्याः अरण्यविहारः — Damayantī’s Passage through the Wilderness
तान् समीपगतानक्षानात्मानं च विवाससम् | पुण्यश्लोकस्तदा राजन् दमयन्तीमथाब्रवीत्,राजन्! उन पासोंको नजदीकसे जाते देख और अपने-आपको नग्नावस्थामें पाकर पुण्यश्लोक नलने उस समय दमयन्तीसे कहा--'सती साध्वी रानी! जिनके क्रोधसे मेरा ऐश्वर्य छिन गया, मैं क्षुधापीड़ित एवं दु:खित होकर जीवन-निर्वाहके लिये अन्नतक नहीं पा रहा हूँ और जिनके कारण निषधदेशकी प्रजाने मेरा सत्कार नहीं किया, भीरु! वे ही ये पासे हैं, जो पक्षी होकर मेरा वस्त्र लिये जा रहे हैं
tān samīpagatān akṣān ātmānaṁ ca vivāsasam | puṇyaślokas tadā rājan damayantīm athābravīt ||
အို မင်းကြီး၊ ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားသော နလသည် အန်စာတုံးတို့ နီးကပ်လာသည်ကို မြင်၍ မိမိကိုယ်ကို အဝတ်ကင်းမဲ့သွားသည်ကို သိသောအခါ ဒမယန္တီအား ပြောလေ၏။ ထိုအန်စာတုံးတို့သည် မိမိ၏ အာဏာစိုးမိုးမှုကို လုယူသွားစေခဲ့သော အမျက်၏ အကြောင်းရင်းတည်းဟူသော အန်စာတုံးတူတူပင် ဖြစ်ကြောင်း၊ ယခုမူ ဆာလောင်မှုနှင့် ဒုက္ခကြောင့် အသက်ရှင်ရန် အစာတောင် မရနိုင်ကြောင်း၊ ထို့ပြင် ထိုအကြောင်းကြောင့် နိဿဓပြည်သူတို့က မိမိကို မလေးစားတော့ကြောင်းကို ဆို၏။ «ကြောက်တတ်သူမ!» ဟု သူက ပြောသည်—«ဤအန်စာတုံးတို့သည် ငှက်ပုံစံယူကာ ငါ့အဝတ်ကို သယ်ယူသွားနေကြသည်»။
बृहृदश्च उवाच