Shloka 21
Kāmyaka-vane Pāṇḍava-nivāsaḥ — Vidurasya āgamanam ca (कamyake वने पाण्डवनिवासः—विदुरस्य आगमनं च)
सो<ड्कमानीय विदुरं मूर्थन्याप्राय चैव ह । क्षम्यतामिति चोवाच यदुक्तोडसि मयानघ,ऐसा कहकर राजा धृतराष्ट्रने विदुरको अपने हृदयसे लगा लिया और उनका मस्तक सूँघते हुए कहा--“निष्पाप विदुर! मैंने तुमसे जो अप्रिय बात कह दी है, उसके लिये मुझे क्षमा करो”
so 'ḍkam ānīya viduraṃ mūrdhny āprāya caiva ha | kṣamyatām iti covāca yad ukto 'si mayānagha ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယန မိန့်တော်မူသည်– ဗိဒုရကို ပြန်လည်ခေါ်ယူပြီးနောက် ဘုရင် ဓြိတရာရှ္ဌရသည် နှလုံးသားအနက်မှ ချစ်ခင်စွာ ဖက်လှမ်းကာ၊ ခေါင်းထိပ်ကို မေတ္တာဖြင့် နမ်းရှိုက်လျက် ပြောတော်မူသည်– «အပြစ်ကင်းသော ဗိဒုရရေ၊ သင့်အား ငါပြောခဲ့သော ကြမ်းတမ်း၍ မနှစ်သက်ဖွယ် စကားများအတွက် ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်ပါ» ဟု။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even a king must acknowledge wrongdoing and seek forgiveness from the righteous; humility and reconciliation are presented as ethical strengths, especially toward a dharmic advisor like Vidura.
Dhṛtarāṣṭra, moved by remorse, brings Vidura back, embraces him affectionately, and asks pardon for having spoken unpleasant words to him.