Shloka 32
Nala’s Embassy to Damayantī and the Gods’ Proposal (नलस्य दूतत्वं देवप्रस्तावश्च)
स तथाक्षेषु कुशलो निश्चितो गतचेतन: । चरिष्यसि महाराज वनेषु वसती: पुनः
sa tathākṣeṣu kuśalo niścito gatacetanaḥ | cariṣyasi mahārāja vaneṣu vasatīḥ punaḥ
ဝိုင်ရှမ္ပါယနာက ပြောသည်– «ထို့ကြောင့် အရိုးတုံးကစား၌ ကျွမ်းကျင်သော်လည်း မင်းကြီး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် တည်ငြိမ်ခိုင်မာလာပြီး၊ ထိုစွဲလမ်းမှုက စိတ်ကို မလှုပ်ရှားစေတော့။ ထို့ကြောင့် မဟာရာဇာ၊ မင်းကြီးသည် တောအတွင်း၌ နေထိုင်ရသော နေရာချထားခြင်းကို ထပ်မံခံယူရမည်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when one has talent in a harmful pursuit (here, gambling), dharma requires steadiness of mind and acceptance of consequences; true strength is shown in resolve and self-restraint rather than in skill at vice.
The narrator Vaiśampāyana describes the king’s state after the dice episode: despite being adept at dice, he is now firm and mentally detached, and he is destined to return to forest-dwelling—signaling the continuation of exile in the Vana Parva storyline.