Shloka 44
Arjuna’s Himalayan Departure and the Commencement of Severe Tapas
Janamejaya’s Inquiry; Sages Approach Śiva
तान् प्रसन्नेन मनसा भगवॉल्लोकभावन: । शूलपाणि: प्रत्यगृह्नाच्छिलावर्षमिवाचल:,परंतु त्रिशूलधारी भूतभावन भगवान् भवने हर्षभरे हृदयसे उन सब नाराचोंको उसी प्रकार आत्मसात् कर लिया, जैसे पर्वत पत्थरोंकी वर्षाको
tān prasannena manasā bhagavāṁl lokabhāvanaḥ | śūlapāṇiḥ pratyagṛhṇāc chilāvṛṣṭim ivācalaḥ ||
သို့သော် လောကကို ပြုစုစောင့်ရှောက်သော ဘုရားမြတ်—သုံးချွန်ကိုင်သော ရှူလာပါဏိ—စိတ်တည်ငြိမ်၍ ကြည်နူးသော စိတ်ဖြင့် ထိုမြားများကို မတုန်မလှုပ် လက်ခံစုပ်ယူလိုက်သည်၊ တောင်တစ်လုံးက ကျောက်မိုးကို ခံယူသကဲ့သို့။
किरयात उवाच
Educational Q&A
True power is shown through inner serenity and restraint: the divine protector remains unshaken by aggression, implying that violence loses its force against one established in higher order (dharma) and self-mastery.
The trident-bearing Lord (Śiva), calm at heart, receives the incoming missiles and renders them ineffective—likened to a mountain enduring a hail of stones—demonstrating his invulnerability and protective, world-sustaining nature.