Shloka 27
Arjuna’s Himalayan Departure and the Commencement of Severe Tapas
Janamejaya’s Inquiry; Sages Approach Śiva
एष चापि मया जसन्तुर्मगरूपं समाश्रित: । राक्षसो निहतो घोरो हन्तुं मामिह चागत:,यह प्राणी हिंसक पशुका रूप धारण करके मुझे ही मारनेके लिये यहाँ आया था, अतः इस भयंकर राक्षसको मैंने मार गिराया है
eṣa cāpi mayā jasantur-magarūpaṃ samāśritaḥ | rākṣaso nihato ghoro hantuṃ mām iha cāgataḥ ||
အာర్జုနက ပြောသည်– «ဂျသန္တုဟု အမည်ရသော ကြောက်မက်ဖွယ် ရာක්ෂသသည် မိကျောင်းရုပ်ကို ယူဆောင်ကာ ငါ့ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်၍ ဤနေရာသို့ လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ငါသည် ထိုကြမ်းတမ်းသော သတ္တဝါကို ချေမှုန်းသတ်ဖြတ်လိုက်သည်»
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse frames violence within dharma: when a malicious aggressor (rākṣasa) comes to kill, a kṣatriya’s duty includes protecting oneself and others. Slaying the violent attacker is presented as justified self-defense rather than cruelty.
Arjuna reports that a fearsome rākṣasa named Jasantu approached him with intent to kill, disguising himself in a crocodile-like form. Arjuna therefore killed the rākṣasa and explains the reason for the act.