Shloka 6
Bhīmasena’s Admonition to Yudhiṣṭhira on Rājya and the Ordering of Dharma–Artha–Kāma
Book 3, Chapter 34
यन्तुं नात्मा शक््यते पौरुषेण मानेन वीर्येण च तात नद्धः । न ते वाचो भीमसेनाभ्यसूये मन्ये तथा तद् भवितव्यमासीत्,तात भीमसेन! किसी विषयमें आसक्त हुए चित्तको पुरुषार्थ, अभिमान अथवा पराक्रमसे नहीं रोका जा सकता (अर्थात्र उसे रोकना बहुत ही कठिन है), अतः मैं तुम्हारी बातोंके लिये बुरा नहीं मानता। मैं समझता हूँ, वैसी ही भवितव्यता थी
yantuṁ nātmā śakyate pauruṣeṇa mānena vīryeṇa ca tāta naddhaḥ | na te vāco bhīmasenābhyasūye manye tathā tad bhavitavyam āsīt ||
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– «ချစ်သောညီတော်၊ စိတ်သည် အလိုလိုက်မှုဖြင့် ချည်နှောင်ခံရသောအခါ လူ့ကြိုးစားမှုတစ်ခုတည်းဖြင့်—မာနဖြင့်လည်း မဟုတ်၊ သတ္တိဗလဖြင့်လည်း မဟုတ်—ပြန်လှန်မောင်းနှင်၍ မရနိုင်။ ထို့ကြောင့် ဘီမစေန၊ မင်း၏စကားများအပေါ် ငါ မနာလိုမဖြစ်။ ငါထင်သည်မှာ အဖြစ်အပျက်တို့သည် ထိုသို့ပင် ကံကြမ္မာအတိုင်း ဖြစ်ရမည်ဟု သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်»။
युधिछिर उवाच