Shloka 9
वैशम्पायन उवाच इत्युक्त्वा दुःखशोकार्त: शुचिर्धर्मसुतस्तदा । सम्मूर्छितो5भवद् राजा साश्रुकण्ठो युधिछ्िर:
vaiśampāyana uvāca | ity uktvā duḥkhaśokārtaḥ śucir dharmasutas tadā | sammūrcchito 'bhavad rājā sāśrukaṇṭho yudhiṣṭhiraḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြော၏— ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် စိတ်နှလုံးသန့်ရှင်းသော ဓမ္မ၏သား ရာဇာ ယုဓိဋ္ဌိရသည် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် စိုးရိမ်ခြင်းတို့ကြောင့် လွန်စွာထိခိုက်ကာ မူးလဲသွား၏။ မျက်ရည်ကြောင့် လည်ချောင်းတင်းကျပ်၍ စကားမထွက်နိုင်—သူထမ်းဆောင်ရသော ဓမ္မ၏အလေးချိန်နှင့် ကရုဏာ၏နက်ရှိုင်းမှုကို ထင်ဟပ်စေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical sensitivity expected of a dhārmic ruler: true righteousness is not cold detachment but a conscience that feels the weight of suffering. Yudhiṣṭhira’s collapse shows how moral responsibility and compassion can overwhelm even a king.
Within Vaiśampāyana’s narration to King Janamejaya, Yudhiṣṭhira—after speaking—becomes overcome by grief and sorrow, his voice choked with tears, and he faints.