Shloka 50
युधिछिर उवाच स्वाध्याय एपषां देवत्वं तप एषां सतामिव । मरणं मानुषो भाव: परिवादोडसतामिव,युधिष्ठिर बोले--वेदोंका स्वाध्याय ही ब्राह्मणोंमें देवत्व है, तप सत्पुरुषोंका-सा धर्म है, मरना मनुष्य-भाव है और निन्दा करना असत्पुरुषोंका-सा आचरण है
yudhiṣṭhira uvāca | svādhyāya eṣāṃ devatvaṃ tapa eṣāṃ satām iva | maraṇaṃ mānuṣo bhāvaḥ parivādo ’satām iva ||
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောလေ၏— «ဤဗြာဟ္မဏတို့အတွက် နတ်သဘောတရားဟူသည် ဝေဒကို စည်းကမ်းတကျ ရွတ်ဖတ်လေ့လာခြင်း (သွာဓျာယ) ပင် ဖြစ်၏။ သတ္တဝါကောင်းတို့အတွက် တပဿ (အတုန်အလှုပ်ခံ၍ အကျင့်တရားကို ထိန်းသိမ်းခြင်း) သည် ဓမ္မ၏ အခြေခံဖြစ်၏။ သေခြင်းသည် လူဖြစ်ခြင်း၏ အခြေအနေဖြစ်သော်လည်း၊ အပြစ်တင်ပြောဆို၍ အမုန်းစကားဖြန့်ခြင်း (စော်ကားပြောဆိုခြင်း) သည် မကောင်းသူတို့၏ အကျင့်ဖြစ်၏»
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts noble and ignoble traits: Vedic study is the sacred hallmark of Brahmins, austerity characterizes the virtuous, death is an unavoidable human condition, and slander is a defining behavior of the wicked—thus urging disciplined learning, self-restraint, and ethical speech.
Yudhiṣṭhira is speaking in a reflective, didactic mode, articulating standards of conduct and identity-markers for different moral types—praising svādhyāya and tapas while condemning parivāda (slander) as a sign of moral corruption.