युधिछिर उवाच पजञ्चमे5हनि षष्ठे वा शाकं पचति स्वे गृहे । अनृणी चाप्रवासी च स वारिचर मोदते,युधिष्ठिर बोले--जलचर यक्ष! जिस पुरुषपर ऋण नहीं है और जो परदेशमें नहीं है, वह भले ही पाँचवें या छठे दिन अपने घरके भीतर साग-पात ही पकाकर खाता हो, तो भी वही सुखी है
yudhiṣṭhira uvāca | pañcame 'hani ṣaṣṭhe vā śākaṃ pacati sve gṛhe | anṛṇī cāpravāsī ca sa vāricara modate ||
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြော၏ — «ရေတွင်နေသော ယက္ခရေ၊ အကြွေးမရှိသူ၊ အိမ်မှဝေးကွာ၍ မနေသူသည်—ငါးရက်မြောက် သို့မဟုတ် ခြောက်ရက်မြောက်တွင်ပင် မိမိအိမ်၌ ရိုးရိုး အရွက်ဟင်းသာ ချက်စားရသော်လည်း—ထိုသူသာ အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်မြူးတူးသူ ဖြစ်၏»။
युधिछिर उवाच
True happiness is grounded in ethical and social stability—being free from debt and not forced to live away from one’s home—rather than in luxurious food or wealth; even simple fare becomes satisfying under such conditions.
In the Yakṣa-prashna episode of the Vana Parva, Yudhiṣṭhira answers the Yakṣa’s questions. Here he defines who is genuinely happy, addressing the Yakṣa as a ‘water-roamer’ and emphasizing debtlessness and being at home.