Shloka 2
भीम उवाच प्रातिकाम्यनयत् कृष्णां सभायां प्रेष्यवत् तदा । न मया निहततस्तत्र तेन प्राप्ता: सम संशयम्,भीमसेनने कहा--जब प्रातिकामीकी जगह दूत बनकर गया हुआ दु:शासन द्रौपदीको कौरवोंकी सभामें दासीकी भाँति बलपूर्वक खींच ले आया, उस समय मैंने जो उसका वध नहीं कर डाला; इसीके कारण हमलोग ऐसे धर्मसंकटमें पड़े हैं
bhīma uvāca | prātikāmyānayat kṛṣṇāṃ sabhāyāṃ preṣyavat tadā | na mayā nihatatas tatra tena prāptāḥ sma saṃśayam ||
ဘီမက ပြောသည်—«အဲဒီအခါ ပရာတိကာမင်၏နေရာကို ယူကာ သုဓာရှနက သံတမန်တစ်ယောက်လို၊ ကျွန်တစ်ယောက်လို လုပ်ပြီး ကောရဝတို့၏ စည်းဝေးခန်းထဲသို့ ကృష్ణာ (ဒြောပဒီ) ကို ကျွန်မကဲ့သို့ အင်အားသုံး ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။ အဲဒီနေရာမှာပင် ငါက သူ့ကို မသတ်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ပဲ ယခု ငါတို့သည် ဓမ္မအကျပ်အတည်းကြီးနှင့် သံသယထဲသို့ ကျရောက်လာရသည်»။
भीम उवाच
Educational Q&A
The verse highlights moral responsibility and the ethical cost of inaction: failing to resist an obvious injustice at the decisive moment can lead to deeper, prolonged dharma-conflict and collective suffering.
Bhima recalls the earlier court episode in which Draupadi was brought into the royal assembly in a humiliating manner. He laments that he did not immediately kill the one who brought her, and he interprets their present crisis as a consequence of that restraint or failure to act.