त॑ तु कुण्डलिनं दृष्टवा वर्मणा च समन्वितम् | अवध्यं समरे मत्वा पर्यतप्यद् युधिषछ्िर:,उसे दिव्य कुण्डल और कवचसे संयुक्त देख युद्धमें अवध्य जानकर राजा युधिष्ठिर सदा संतप्त होते रहते थे
taṁ tu kuṇḍalinaṁ dṛṣṭvā varmaṇā ca samanvitam | avadhyaṁ samare matvā paryatapyad yudhiṣṭhiraḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်ကြားသည်– သူသည် ဒေဝကွင်းလက်ကောက် (နားကပ်) များကို ဝတ်ဆင်၍ ကဝစ (ကာကွယ်ရေးအင်္ကျီ) ဖြင့် ပြည့်စုံနေသည်ကို မြင်သောအခါ ယုဓိဋ္ဌိရ မင်းသည် စစ်မြေပြင်၌ မအနိုင်ယူနိုင်သူဟု သတ်မှတ်လေ၏။ ထိုအကြောင်းကို စိတ်ထဲတွင် ထား၍ မင်းသည် အမြဲတမ်း စိတ်ပင်ပန်းကာ စစ်၏ ဓမ္မတာဝန်ကြောင့် စိတ်လေးလံနေခဲ့သည်—အနိုင်မရနိုင်သကဲ့သို့ ထင်ရသော ရန်သူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသော စစ်ပွဲ၏ အကျင့်ဓမ္မအလေးချိန်ကြောင့်ပင်။
वैशम्पायन उवाच