Shloka 306
इस प्रकार श्रीमहाभारत वनपववके अन्तर्गत कुण्डलाहरणपर्वमें यूर्यका आवाहनविषयक तीन सौ छठाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraṃ śrīmahābhārate vanaparvaṇi antar-gate kuṇḍalāharaṇaparvaṇi sūryasyāvāhana-viṣayakaḥ trīśata-ṣaṣṭhatamaḥ adhyāyaḥ samāptaḥ
ဤသို့ဖြင့် သီရိမဟာဘာရတ၏ ဝနပဗ္ဗ (Vana Parva) အတွင်းရှိ “နားကပ်လုယူခြင်း” အပိုင်း (Kuṇḍalāharaṇa-parva) တွင် နေဘုရားကို ခေါ်ယူခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော အခန်း သုံးရာခြောက်ဆယ်ခြောက် (၃၀၆) ပြီးဆုံး၏။ ဤအဆုံးသတ် စာတမ်းသည် ဤအပိုင်းကို ရည်ရွယ်ချက်နှင့် သီလအလေးချိန်ပါသော ဇာတ်ပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ချုပ်ဆိုကာ၊ နတ်ဘုရားထံသို့ အမိန့်တောင်းဆိုခြင်းနှင့် လူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်တို့ကို ထင်ရှားစေသည်။
सूर्य उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse primarily teaches how the epic frames events within a dharmic narrative: divine invocation (āvāhana) is presented as meaningful context for human action, and the formal closure signals that the episode is to be read as a coherent moral and narrative unit.
This is not a spoken dialogue verse but an editorial/narrative closing line stating that the chapter dealing with the invocation of Sūrya, within the Kuṇḍalāharaṇa episode of the Vana Parva, has ended.