Shloka 2
Ajñātavāsa-saṅkalpaḥ — Yudhiṣṭhira’s Resolve and Dhaumya’s Exempla on Concealment
तस्य पाटयत: काष्ठ स्वेदो वै समजायत । व्यायामेन च तेनास्य जज्ञे शिरसि वेदना
tasya pāṭayataḥ kāṣṭha svedo vai samajāyata | vyāyāmena ca tenāsya jajñe śirasi vedanā ||
သူသည် သစ်သားကို ဆက်လက်ခွဲနေစဉ် အမှန်တကယ် ချွေးထွက်လာ၏။ ထိုအားထုတ်မှုကြောင့် သူ၏ခေါင်းတွင် နာကျင်မှု ပေါ်ပေါက်လာ하였다။ ဤဖော်ပြချက်သည် မရပ်မနား အလုပ်ကြမ်းနှင့် ဖိစီးမှုတို့က ကိုယ်ခန္ဓာဒုက္ခကို သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်စေကြောင်းကို ထင်ဟပ်စေပြီး၊ အားထုတ်မှုကို မျှတစွာ ထိန်းညှိကာ သတိဖြင့် သည်းခံရမည့် သဘောတရားကိုလည်း ညွှန်ပြသည်။
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the natural consequence of intense exertion: physical strain produces fatigue and pain. Ethically, it points toward disciplined endurance while also implying the value of moderation and awareness of bodily limits.
Mārkaṇḍeya describes a person engaged in splitting wood; as the work continues, he begins to sweat, and the sustained effort results in a headache.