Shloka 15
Sāvitrī–Satyavān Vivāha: Kanyāpradāna and Āśrama-Śīla (सावित्री-सत्यवान्विवाहः)
ततस्तस्याश्रमं गत्वा रामस्याक्लिष्टकर्मण:
tatas tasyāśramaṃ gatvā rāmasyākliṣṭakarmaṇaḥ
ထို့နောက် မာရီချသည် အလုပ်ကံမပင်ပန်း မတုန်လှုပ်သော ရာမ၏ အာရှရမ်သို့ သွားရောက်하였다။ ထိုအခါ ဇာတ်လမ်းသည် သူ၏ တပသ်ယာအိမ်ရာသို့ လှည့်ကာ၊ လှည့်လည်မှုနှင့် စမ်းသပ်မှုမှ စည်းကမ်းတကျ လုပ်ဆောင်သည့် ဘဝအတွင်းရှိ အကြံဉာဏ်နှင့် ဓမ္မအလင်းသို့ ရွေ့လျားသွားခြင်းကို ညွှန်ပြသည်။
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical ideal of tireless, untroubled action (ākliṣṭa-karma): a model of disciplined perseverance aligned with dharma, often associated with leaders who act without faltering even amid hardship.
Mārkaṇḍeya indicates a shift in the story: someone proceeds to Rāma’s hermitage, setting the scene for an encounter in a place of austerity and guidance, where counsel or a significant episode is likely to unfold.