Shloka 15
अपि नाम वरारोहा मामेषा लोकसुन्दरी । भजेदद्यायतापाज़्ी सुदती तनुमध्यमा,“क्या यह मनोहर कटिप्रदेशवाली विश्वसुन्दरी मुझे अंगीकार करेगी? इसके नेत्रप्रान्त कितने विशाल हैं, दाँत कैसे सुन्दर हैं और शरीरका मध्यभाग कितना सूक्ष्म है?
api nāma varārohā mām eṣā lokasundarī | bhajed adyāyatāpāṅgī sudatī tanumadhyamā ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်—«လှုပ်ရှားသွားလာပုံ လှပသော ဤလောကအလှတရားသည် ယနေ့ ငါ့ကို လက်ခံမလား။ သူမ၏ မျက်လုံးများ ကျယ်ဝန်း၍ သွားများ လှပကာ ခါးကလည်း အလွန်ပါးလွှာသည်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the mind can be captivated by external beauty and slip into possessive longing; ethically, it serves as a reminder that desire (kāma) can cloud judgment and should be examined and restrained within dharma.
The narrator reports a character’s inward thought/utterance: he wonders whether a celebrated, attractive woman will accept him, describing her with conventional Sanskrit epithets (wide-eyed, beautiful-toothed, slender-waisted).