Shloka 22
Rāma’s Abhiṣeka Plan, Kaikeyī’s Boon, and the Initiation of the Exile
Mārkaṇḍeya’s Account
न चास्य मनसा कंचिद् विकार ददृशे मुनि: । शुद्धसत्त्वस्य शुद्ध स ददृशे निर्मल मन:,किंतु उन्होंने उनके मनमें कभी कोई विकार नहीं देखा। शुद्ध अन्त:करणवाले महर्षि मुद्गलके मनको दुर्वासाने सदा शुद्ध और निर्मल ही पाया
na cāsya manasā kañcid vikāraṁ dadṛśe muniḥ | śuddhasattvasya śuddhaḥ sa dadṛśe nirmalaṁ manaḥ ||
ထိုမုနိ၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမျှကို ဒုရ္ဝာသာ မမြင်တွေ့ခဲ့။ သန့်ရှင်းသော သတ္တဝါဂုဏ်ရှိသူ၌ သူသည် အမြဲတမ်း သန့်စင်၍ အပြစ်ကင်းသော စိတ်ကိုသာ တွေ့မြင်ခဲ့ပြီး လှုပ်ရှားမှု သို့မဟုတ် ချို့ယွင်းချက်တို့က မထိခိုက်နိုင်ခဲ့။
व्यास उवाच
Educational Q&A
True spiritual maturity is shown by an unshaken, stainless mind: even when tested, the virtuous person exhibits no inner distortion (vikāra). Purity (śuddhatā) is not merely outward conduct but the steady clarity of the inner instrument (manaḥ/antaḥkaraṇa).
Vyāsa reports that a sage, observing the person in question, finds no trace of mental agitation or fault. The observer recognizes a consistently pure, spotless mind—highlighting the subject’s tested integrity and inner steadiness.