Shloka 366
द्रौपदी-शैब्यसंवादः — Draupadī’s Identification and Counsel on Hospitality
न शोक: शोचमानस्य विनिवर्तेत कर्हिचित् | “कुरुकुलके श्रेष्ठ वीरो! तुम दोनों गँवारोंकी तरह नासमझीके कारण इतना विषाद क्यों कर रहे हो? शोकमें डूबे रहनेसे किसी मनुष्यका शोक कभी निवृत्त नहीं होता
na śokaḥ śocamānasya vinivarteta karhicit |
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်။ «ပူဆွေးနေသူအတွက် ပူဆွေးမှုသည် မည်သည့်အခါမျှ မပျောက်ကွယ်နိုင်။ ဝမ်းနည်းမှုထဲတွင် နစ်မြုပ်နေခြင်းက လူ၏ဝမ်းနည်းမှုကို မဖယ်ရှားနိုင်» ဟု။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Grief is not ended by continued lamentation; emotional fixation perpetuates sorrow. The implied remedy is steadiness of mind and purposeful action aligned with dharma rather than helpless mourning.
The narrator Vaiśaṃpāyana delivers a general maxim as counsel within the story’s consolatory context, emphasizing that lamenting does not itself bring an end to suffering.