Shloka 3
मार्कण्डेय उवाच आग्नेयश्चैव स्कन्दश्न दीप्तकीर्तिरनामय: । मयूरकेतुर्धर्मात्मा भूतेशो महिषार्दन:,मार्कण्डेयजी बोले--राजन्! आग्नेय, स्कन्द, दीप्तकीर्ति, अनामय, मयूरकेतु, धर्मात्मा, भूतेश, महिषमर्दन, कामजित, कामद, कान्त, सत्यवाक्, भुवनेश्वर, शिशु, शीघ्र, शुचि, चण्ड, दीप्तवर्ण, शुभानन, अमोघ, अनघ, रौद्र, प्रिय, चन्द्रानन, दीप्तशक्ति, प्रशान्तात्मा, भद्गरकृत, कूटमोहन, षष्ठीप्रिय, धर्मात्मा, पवित्र, मातृवत्सल, कन्याभर्ता, विभक्त, स्वाहेय, रेवतीसुत, प्रभु, नेता, विशाख, नैगमेय, सुदुश्चर, सुव्रत, ललित, बाल- क्रीडनकप्रिय, आकाशचारी, ब्रह्मचारी, शूर, शंखणोद्धव, विश्वामित्रप्रिय, देवसेनाप्रिय, वासुदेवप्रिय, प्रिय और प्रियकृत--ये कार्तिकेयजीके दिव्य नाम हैं। जो इनका पाठ करता है, वह धन, कीर्ति तथा स्वर्गलोक प्राप्त कर लेता है; इसमें संशय नहीं है
mārkaṇḍeya uvāca | āgneyas caiva skandaś ca dīptakīrtir anāmayaḥ | mayūraketur dharmātmā bhūteśo mahiṣārdanaḥ ||
မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်—«အို မင်းကြီး၊ မီး၏ သားတော် အာဂ္နေယ၊ စကန္ဒ—တောက်ပသော ကီရ్తိဖြင့် ထင်ရှား၍ ရောဂါကင်းစင်သူ၊ မယူးရ (ဒေါင်း) ကို သင်္ကေတအဖြစ် ဆောင်သူ၊ ဓမ္မစိတ်ရှိသူ၊ သတ္တဝါတို့၏ အရှင်၊ မဟိષာသုရကို သတ်ဖြတ်သူ—ဤတို့သည် ကာရ္တ္တိကေယကို ချီးမွမ်းရာ၌ အသုံးပြုသော သန့်ရှင်းသည့် နာမတော်များထဲမှ အချို့ဖြစ်၏»။
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse models devotional remembrance through divine epithets: praising Skanda/Kārttikeya as righteous, pure, and protective. It frames dharma not only as conduct but as a quality embodied by the deity, encouraging reverent recitation and moral alignment.
Sage Mārkaṇḍeya addresses the king and begins listing sacred names of Skanda/Kārttikeya—starting with ‘Āgneya’ and ‘Skanda’—as part of a larger hymn-like enumeration meant to honor the deity and convey his attributes (origin, emblem, righteousness, lordship, and demon-slaying power).