Shloka 986
Duryodhana’s Śaraṇāgati and the Pāṇḍavas’ Resolve
Gandharva Encounter
स्कन्दहस्तमनुप्राप्ता दृश्यते देवदानवै: । उत्तर कुरुके निवासी अब उस मार्गसे सुखपूर्वक आते-जाते हैं। देवताओं और दानवोंने देखा, कुमार कार्तिकेय बार-बार शत्रुओंपर शक्तिका प्रहार करते हैं और वह सहस्रों योद्धाओंको मारकर पुनः उनके हाथमें लौट आती है
skandahastam anuprāptā dṛśyate devadānavaiḥ | uttarakuruke nivāsinaḥ ab us mārga se sukhapūrvakam āte-jāte haiṃ | devatāoṃ aura dānavoṃ ne dekhā, kumāra kārtikeya bār-bār śatruoṃ par śaktikā prahāra karate haiṃ aura vaha sahasroṃ yoddhāoṃ ko mārakara punaḥ unake hātha meṃ lauṭa ātī hai |
မာရ္ကဏ္ဍေယ မဟာရိရှီက မိန့်တော်မူသည်– «စကန္ဒ၏ လက်သို့ ပြန်လည်ရောက်လာသော သက္တိ (လှံတံ) ကို ဒေဝနှင့် ဒာနဝတို့ အတူတကွ မြင်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဥတ္တရကုရု နေထိုင်သူတို့သည် ထိုလမ်းကြောင်းကို အေးချမ်းလုံခြုံစွာ သွားလာနိုင်ကြ၏။ အားလုံးက မြင်ကြသည်မှာ ကုမာရ ကာရ္တိကေယသည် ရန်သူတို့အပေါ် သက္တိကို မကြာခဏ ပစ်ခတ်လေ့ရှိပြီး၊ စစ်သူရဲထောင်ပေါင်းများစွာကို သတ်ပြီးနောက် ထိုသက္တိသည် ပြန်လည်၍ သူ၏လက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသတည်း»။
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Divine power, when aligned with dharma, is portrayed as self-regulating and protective: it strikes down destructive forces and returns under rightful control, symbolizing that true authority is accountable to cosmic order rather than mere violence.
Mārkaṇḍeya describes a scene witnessed by both gods and Dānavas: Kārtikeya repeatedly hurls his śakti at enemies, slays vast numbers, and the weapon returns to his hand; alongside this, the route to Uttara-Kuru is depicted as safe and easy for its inhabitants.