Shloka 86
Duryodhana’s Śaraṇāgati and the Pāṇḍavas’ Resolve
Gandharva Encounter
कार्तिकेयके द्वारा महिषासुरका वध तमापततन्तं महिषं दृष्टवा सेन्द्रा दिवौकस: । व्यद्रवन्त रणे भीता विकीर्णायुधकेतना:,उस महिषासुरको आते देख इन्द्र आदि सब देवता भयभीत हो अपने अस्त्र-शस्त्र और ध्वजा फेंककर युद्धभूमिसे भागने लगे
tam āpatatantaṃ mahiṣaṃ dṛṣṭvā sendrā divaukasaḥ | vyadravanta raṇe bhītā vikīrṇāyudha-ketanāḥ ||
မာရကဏ္ဍေယ မဟာရိရှီက မိန့်ကြားသည်– နွားရုပ်ဒေမုန် မဟိသာသုရသည် သူတို့ထံသို့ တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်သော်၊ အင်ဒြာကို ဦးဆောင်သည့် နတ်တို့သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းက ဖုံးလွှမ်းသွားကြ၏။ စစ်အလယ်တွင် သူတို့သည် လက်နက်များကို ဖြန့်ကျက်ကျန်ရစ်စေကာ အလံတော်များကိုပင် ပစ်ချ၍ ထွက်ပြေးကြလေ၏။ ဤပိုဒ်သည် အင်အားကြီးသူများပင် အလွန်အကျွံ အင်အားနှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် တုန်လှုပ်နိုင်ကြောင်းကို ပြသပြီး၊ စည်းကမ်းနှင့် တရားကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် မတုန်မလှုပ်သော သတ္တိနှင့် သီလတရားအင်အား လိုအပ်ကြောင်းကို ညွှန်ပြသည်။
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral vulnerability of even powerful beings: fear can cause loss of resolve and abandonment of duty. It implicitly points to the need for steadfastness and righteous strength (dharma-bala) when confronting destructive forces.
As the buffalo-demon (Mahiṣa/Mahiṣāsura) charges toward them, Indra and the other gods panic and flee the battlefield, dropping their weapons and standards—signaling a moment of divine defeat and disorder.