Shloka 12
अदहदू देवसैन्यानि वेपमानानि भूतले । ते प्रदीप्तशिरोदेहा: प्रदीप्तायुधवाहना:,इस प्रकार उन्होंने देवताओंकी सेनाको जलाना प्रारम्भ किया। सारे सैनिक पृथ्वीपर गिरकर छटपटाने लगे। किसीका शरीर जल गया, किसीका सिर, किसीके आयुध जल गये और किसीके वाहन
adahadū devasainyāni vepamānāni bhūtale | te pradīptaśirodehāḥ pradīptāyudhavāhanāḥ ||
မာရ္ကဏ္ဍေယက ဆိုသည်— «သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တုန်လှုပ်နေသော နတ်တော်တို့၏ စစ်တပ်များကို စတင်လောင်ကျွမ်းစေ하였다။ ထိုစစ်သည်တို့သည် ခေါင်းနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာ မီးလောင်တောက်ပ၍ လက်နက်များနှင့် စီးနင်းယာဉ်များပါ မီးလောင်နေသဖြင့် နာကျင်ဝေဒနာဖြင့် မြေပြင်သို့ လဲကျကြသည်» ဟု။ ဤပိုဒ်သည် စစ်ပွဲ၌ ထိန်းမထားသော ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း၏ သာသနာရေးအလေးချိန်ကို ထင်ရှားစေသည်—အကြမ်းဖက်မှုသည် ဓမ္မ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သော် အင်အားကြီးသူတောင် မကူညီနိုင်သော ဒုက္ခသို့ ကျရောက်ရသည်။
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical warning that unchecked destructive force in conflict leads to indiscriminate suffering; dharma requires restraint and proportionality, even (and especially) among the powerful.
Mārkaṇḍeya describes a figure (implied by context) burning the gods’ army: soldiers collapse on the ground, trembling, while their heads, bodies, weapons, and mounts are engulfed in flames.