Shloka 14
बिभेद राजन् वज्ेण भुवि तन्निपपात ह । पतता तु तदा केशी तेन शृज्ञेण ताडित:
bibheda rājan vajreṇa bhuvi tan nipapāta ha | patatā tu tadā keśī tena śṛṅgeṇa tāḍitaḥ ||
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်—“အို မင်းကြီး၊ သူသည် မိုးကြိုးတံ (ဝဇ္ရ) ဖြင့် ခွဲထုတ်ခံရသကဲ့သို့ ကွဲပြား၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ ထို့နောက် ကေသီ ကျဆင်းနေစဉ်၌ပင် ထိုချိုင့် (ချို) ဖြင့် ထိုးနှက်ခံရသည်” ဟု။
युधिषछ्िर उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the inevitability of consequences in violent encounters: even in the moment of defeat, a falling adversary can still cause harm. It cautions against complacency and highlights the unpredictable momentum of conflict.
Yudhiṣṭhira narrates a combat episode: someone is cleft ‘like by a thunderbolt’ and falls to the ground; as Keśī falls, he strikes (or is involved in striking) with his horn, indicating a final, dangerous impact during the fall.