भारती सुप्रयोगा च कावेरी मुर्मुरा तथा । तुड़्वेणा कृष्णवेणा कपिला शोण एव च
bhāratī suprayogā ca kāverī murmūrā tathā | tuḍveṇā kṛṣṇaveṇā kapilā śoṇa eva ca ||
မာရ္ကဏ္ဍေယ မုနိက မိန့်တော်မူသည်– «ဘာရတီနှင့် သုပြယောဂါ မြစ်တို့ရှိပြီး၊ ကာဝေရီနှင့် မုရ္မူရာ မြစ်တို့လည်း ရှိ၏။ ထို့အပြင် တုဍ္ဝေဏာ၊ ကృష్ణဝေဏာ၊ ကပိလာ နှင့် ရှိုးဏ မြစ်တို့လည်း ရှိကြ၏»။ ဤအပိုင်းတွင် ရဟန်း၏ သန့်ရှင်းသော မြစ်များကို စာရင်းပြုခြင်းသည် သီလ-ပထဝီမြေပုံတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်၍၊ သန့်စင်ခြင်း၊ ချုပ်တည်းခြင်းနှင့် ဓမ္မပြန်လည်တည်မြဲခြင်းကို ဘုရားဖူးခရီးနှင့် သန့်ရေကို အောက်မေ့ခြင်းအားဖြင့် ရှာဖွေရာ တီရ္ထများသို့ နားထောင်သူကို ညွှန်ပြသည်။
मार्कण्डेय उवाच
The verse reinforces the Mahābhārata’s tīrtha ethos: remembering and visiting sacred rivers is presented as a means of inner cleansing and recommitment to dharma—cultivating restraint, truthfulness, and ethical renewal through contact with sanctifying places.
Mārkaṇḍeya is enumerating rivers as part of a broader description of holy places (tīrthas). The verse is a segment of that catalogue, naming multiple rivers revered as spiritually efficacious.