Shloka 12
भद्रवटगमनम् — स्कन्देन महिषदानवनिग्रहः
Bhadravaṭa Procession and Skanda’s Neutralization of Mahiṣa
सुमित्रं मित्रवन्तं च मित्रज्ञं मित्रवर्धनम् । मित्रधर्माणमित्येतान् देवानभ्यसृजत् तप:
sumitraṁ mitravantaṁ ca mitrajñaṁ mitravardhanam | mitradharmāṇam ity etān devān abhyasṛjat tapaḥ ||
မာရကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်—«တပဿသည် ဤဒေဝတားဆန်သော ငါးဦး—သုမိတ္တ၊ မိတ္တဝန်၊ မိတ္တဇ္ဉ၊ မိတ္တဝဓ္ဓန၊ မိတ္တဓမ္မာ—ကို ဖန်ဆင်း하였다။ သူတို့သည် မိတ်ဆွေမှုဖြင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်း၏ သဘောတရားကို ကိုယ်စားပြုသူများဖြစ်၍၊ မိတ်ကောင်း၊ မိတ်ရှိသူ၊ မိတ်ကို သိသူ၊ မိတ်ကို တိုးပွားစေသူ၊ မိတ်၏ ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းသူ ဟူ၍ ထင်ရှားကြသည်»။
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse elevates friendship to a dharmic principle: true social and moral order is protected by virtues such as being a good friend, sustaining friendships, discerning loyalty, strengthening bonds, and adhering to the ethical duties of friendship.
Markandeya describes how tapas (austerity/spiritual power) generates five divine, guardian-like personifications connected with friendship—each name representing a distinct facet of how friendship functions as a protective moral force.