Shloka 217
अब मैं महान् कान्तिमान् विविध अग्नियोंका, जो ब्राह्मणग्रंथोक्त विधि-वाक्योंमें अनेक कर्मोद्वारा विभिन्न प्रयोजनोंकी सिद्धिके लिये विख्यात हैं, वर्णन करूँगा ।। इति श्रीमहाभारते वनपर्वणि मार्कण्डेयसमास्यापर्वणि आज्धिरसे सप्तदशाधिकद्विशततमो 5 ध्याय:,इस प्रकार श्रीमहाभारत वनपर्वके अन्तर्गत मार्कण्डेयसमास्यापर्वमें अंगिरसयके प्रसंगमें दो सौ सत्रहवाँ अध्याय पूरा हुआ
abhaṁ may mahān kāntimān vividha-agnīnāṁ, ye brāhmaṇa-granthokta-vidhi-vākyeṣu aneka-karmabhiḥ vividhaprayojana-siddhaye vikhyātāḥ, varṇanaṁ kariṣyāmi.
မာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– «ယခု ငါသည် မျိုးစုံသော သန့်ရှင်းမြတ်သော မီးပူဇော်များကို—ဗြာဟ္မဏဂ్రন্থများနှင့် ၎င်းတို့၏ ဓမ္မညွှန်ကြားချက်များတွင် ထင်ရှားကာ၊ အမျိုးမျိုးသော ကర్మပူဇာများအားဖြင့် မတူညီသော ရည်ရွယ်ချက်များကို ပြည့်စုံစေတတ်သော မီးပူဇော်များကို—ဖော်ပြမည်»။ (ဤသို့ဖြင့် မဟာဘာရတ ဝနပရဝ၌ မာရကဏ္ဍေယ-သမာသျာ အပိုင်း၊ အင်္ဂိရသ် အကြောင်းအရာတွင် အခန်း ၂၁၇ ပြီးဆုံးသည်)။
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The passage frames Vedic ritual knowledge as a disciplined, text-grounded means for achieving diverse legitimate aims: sacred fires and their prescribed rites are presented as instruments of dharma when performed according to injunction (vidhi) and tradition.
Mārkaṇḍeya announces a forthcoming exposition on various kinds of sacred fires and the rites connected with them, noting their authority in Brahmanical texts; the colophon indicates the close of the chapter and situates it within the Markandeya-related section and the Aṅgiras episode.