यथा<5<दित्य: समुद्यन् वै तमः: पूर्व व्यपोहति । एवं कल्याणमातिष्ठन् सर्वपापै: प्रमुच्यते,जैसे सूर्य उदय होनेपर पहलेके अन्धकारको नष्ट कर देते हैं, उसी प्रकार कल्याणकारी शुभ कर्मका निष्कामभावसे अनुष्ठान करनेवाला पुरुष सब पापोंसे छुटकारा पा जाता है
yathādityaḥ samudyan vai tamaḥ pūrvaṃ vyapohati | evaṃ kalyāṇam ātiṣṭhan sarvapāpaiḥ pramucyate ||
နေမင်း ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ အရင်ဆုံး အမှောင်ကို ဖယ်ရှားသကဲ့သို့၊ ကောင်းမြတ်၍ မင်္ဂလာရှိသော လုပ်ရပ်ကို တည်ကြည်စွာ ဆောင်ရွက်ပြီး ကိုယ်ကျိုးလိုလားမှုကင်းသော စိတ်ဖြင့် ကုသိုလ်ကို ပြုသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းရ၏။
व्याध उवाच
Wholesome, auspicious conduct—steadily practiced, and especially when done without selfish desire—purifies a person and leads to freedom from sin, just as sunlight naturally removes darkness.
In the Vyādha’s instruction (the hunter’s discourse on dharma), he uses a vivid natural image—the sunrise dispelling darkness—to explain how sustained commitment to righteous, beneficial action removes moral impurity and its effects.